Tekil Mesaj gösterimi
Eski 14.09.11, 16:11   #3
Juliet
Tam Üye

Juliet - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
Üyelik Tarihi: May 2011
Konular: 116
Mesajlar: 459
Ettiği Teşekkür: 2328
Aldığı Teşekkür: 1946
Rep Derecesi : Juliet Karimasını arttırmak için doğru yerdeJuliet Karimasını arttırmak için doğru yerdeJuliet Karimasını arttırmak için doğru yerdeJuliet Karimasını arttırmak için doğru yerdeJuliet Karimasını arttırmak için doğru yerdeJuliet Karimasını arttırmak için doğru yerdeJuliet Karimasını arttırmak için doğru yerdeJuliet Karimasını arttırmak için doğru yerdeJuliet Karimasını arttırmak için doğru yerdeJuliet Karimasını arttırmak için doğru yerdeJuliet Karimasını arttırmak için doğru yerde
Ruh Halim: none
Standart Cevap: William Shakespeare | Soneler | Soneler Hakkında Ek Bilgiler

SONELERİN BİÇİM VE ÖZELLİKLERİ:

Rönesans İtalyasında başlayan sone türü, Shakespeare'den önce İngiliz şiirinde geniş ölçüde kullanılmış ve geliştirilmişti. Shakespeare, soneyi olgun bir lirik şiir aracı olarak kıvama erdirmiş, bu türün en sağlam ve canlı örneklerini vermeyi başarmıştır. Bilginlerin yaptığı incelemelerden Shakespeare'in Petrarch (1304-1374), Pierre de Ronsard (1524-1585) ve Torquato Tasso (1544-1595) gibi yabancı ve


Sir Philip Sidney (1554-1586) ile Samuel Daniel (1562-1619) gibi İngiliz ozanlarının sonelerini okuyup etkilendiğini öğreniyoruz.

Shakespeare, İtalyan ve Fransız sonesinden biçim bakımından değişik olan İngiliz sonesini kullanmıştır:

_______ a
_______ b
_______ a
_______ b
_______ c
_______ d
_______ c
_______ d
_______ e
_______ f
_______ e
_______ f
______ g
______ g


Uyak düzeninde görüleceği gibi, İngiliz sonesi üç dörtlükle bir beyitten meydana gelmişe benzer. Genellikle birinci dörtlük, konuyu sunar; ikinci dörtlük konuyu genişletir; üçüncü dörtlük geliştirip doruğa götürür; son iki satır ise şiirin özünü ve özetini verir. Shakespeare, Sonelerini her zaman bu sıraya göre yazmış değildir elbette. Biçim bakımındansa fazla değişiklik yapmamıştır.

Sone 126'da 14 değil, 12 satır vardır; Sone 135 apayrı bir uyak düzeniyle yazılmıştır (abab/bcbc/adad/aa).
Shakespeare, Sonelerinde, piyeslerinde olduğu gibi, çoğunlukla «iambic pentameten> ölçüsünü kullanmıştır. Bu ölçüde, satır sırayla biri vurgusuz, biri vurgulu olmak üzere on heceden meydana gelir. Vurgusu'z heceler yerine bir (.), vurgulu yerine de bir kısa çizgi (-) koyarsak satırın ölçüsünü şöyle gösterebiliriz:

. _ . _ . _ . _ . _.

Bu ölçünün İngiliz şiirinde ve Shakespeare'de uygulanışı kesin bir kurala bağlı kalmaz: Vurgular yer değiştirebilir, bir iki hece eklenebilir, satırlara çeşitli ritmler konulabilir. Böyle değişiklikler olsa da olmasa da, bu ölçü ses ve anlam vurgularındaki belirli ayrımlar dolayısıyla iniş çıkışlı ve kıvrak bir ahenk sağlar.
__________________
Juliet isimli Üye şimdilik offline konumundadır   Alıntı ile Cevapla
10 Üyemiz Juliet'in Mesajına Teşekkür Etti.