Tekil Mesaj gösterimi
Eski 09.01.13, 16:25   #34
aakinaksoy
Tam Üye

aakinaksoy - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
Üyelik Tarihi: Aug 2012
Yaş: 68
Konular: 9
Mesajlar: 474
Ettiği Teşekkür: 10045
Aldığı Teşekkür: 3147
Rep Derecesi : aakinaksoy muhteşem bir gelişmedeaakinaksoy muhteşem bir gelişmedeaakinaksoy muhteşem bir gelişmedeaakinaksoy muhteşem bir gelişmedeaakinaksoy muhteşem bir gelişmedeaakinaksoy muhteşem bir gelişmedeaakinaksoy muhteşem bir gelişmedeaakinaksoy muhteşem bir gelişmedeaakinaksoy muhteşem bir gelişmedeaakinaksoy muhteşem bir gelişmedeaakinaksoy muhteşem bir gelişmede
Ruh Halim: none
Standart Cevap: Serbest Kıyafete Toplumun Bakışı - Durun Artık

Ben de, okullarda giysilerin serbest bırakılması konusunda; çocuklara özgürlük örtüsü altında artniyetli, sinsice (türban daha sonra da çarşaf, sarık, cübbeye kadar uzanacak sandığım) hedefleri değil de, olayın diğer yüzünü; gelişme çağındaki o tertemiz beyinli çocuklarla ailelerinin psikolojik etkilenmelerini yaşadıklarımla anlatmaya çalışacağım.

Uğur Dündar'ın bir köşe yazısında biraz söz etmiştim ancak burada yazmamayı da içime sindiremedim.

Sanırım, 10 yada11 yıl önceydi. Tarihini kesin anımsamıyorum. Küçük kızım İzmir Özel Amerikan Kollejinde orta son yada lise 1. sınıfda idi. Okul Yönetimi (müdür dahil büyük kesimi Amerikan Vatandaşı) haftanın 1 günü (yine sanırım salı günleri) serbest giysilerle okula gelinebilineceği kararını aldı.

Kaos o anda başladı. Ama ne büyük çalkantı. Çocuklar arasında ayrımcılık, kıyasıya rekabet, adını sanını bilemediğim Fransız orijinli giysiler, İtalyan malı botlar, çizmeler. Tam bir marka çılgınlığı. Marka savaşı bile diyebilirim.

Çocuklar aile atmosferinden yavaş yavaş çıkmış ve çevreden tümüyle etkilenmekte. Onlarla ilişki kurmak, konuşmak, örnek göstermek pek de başarılı olamamakta idi.

Ekonomik gücümüzü çok sıkıntıya soksa da, zorunlu olarak bir iki biz de aldık. Her defasında başka başka. Zaten epeyce pahalı bir okuldu üstelik ablası da İstanbul'da Özel Üniversitede okumakda idi ve ona da ev kiralamıştık orada. Amacımız onlara yetebildiğimiz en güzel eğitimi verebilmek idi. Düşünün halimizi.

Ailelerle birlikte Okul Yönetimi ile görüşmelerimiz öncelerde sonuç vermemişti. Ta ki bir buçuk iki ay sonra Yönetim çocuklar arasındaki çatışmayı görebildi, yaptığı hatayı anladı ve uygulamayı kaldırdı.

Peki sonra ne mi oldu?

O olayın tortusu; Okulun kuruluşundan bu güne süre gelen mezunlar arasındaki geleneksel dayanışma, yardımlaşma, birbirlerinden kopmama gibi sağlam bağlar olmasına karşın; Kızımın okul bittikten sonra ilişkisini sürdürdüğü hiç bir arkadaşı olmadı. O günlerini de nefretle anımsamakda halen.



__________________
aakinaksoy isimli Üye şimdilik offline konumundadır   Alıntı ile Cevapla
7 Üyemiz aakinaksoy'in Mesajına Teşekkür Etti.