Tekil Mesaj gösterimi
Eski 13.07.13, 16:50   #8
SerseriGezgin
Cehennem Yolcusu

SerseriGezgin - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
Üyelik Tarihi: Oct 2011
Yaş: 33
Konular: 1428
Mesajlar: 7,277
Ettiği Teşekkür: 29582
Aldığı Teşekkür: 32337
Rep Derecesi : SerseriGezgin şöhret ötesinde bir itibarı vardırSerseriGezgin şöhret ötesinde bir itibarı vardırSerseriGezgin şöhret ötesinde bir itibarı vardırSerseriGezgin şöhret ötesinde bir itibarı vardırSerseriGezgin şöhret ötesinde bir itibarı vardırSerseriGezgin şöhret ötesinde bir itibarı vardırSerseriGezgin şöhret ötesinde bir itibarı vardırSerseriGezgin şöhret ötesinde bir itibarı vardırSerseriGezgin şöhret ötesinde bir itibarı vardırSerseriGezgin şöhret ötesinde bir itibarı vardırSerseriGezgin şöhret ötesinde bir itibarı vardır
Ruh Halim: Ruhsuz
Standart Cevap: Günde İki Litre Şarap İçiyorum - Tezek(Blog Yazısı)

Chapter her gün kabusa uyanmak.

Uyandığınız da ulan hay a.. koyayım kabusmuş dediğiniz durumlarınız var. Kolay ve kabullenebilir bir durum. Ya uyandığınızda kabusa kaldığınız yerden devam ederseniz, işte bu çok yenilir yutulur bir durum değildir. Aynı 14 yıl önce o sinemada bu eller bana mı ait dediğim gibi, artık aynaya bakmaya çekinir olmuştum. Sabah uyandığınız da vay aq yine ölmemişim demek zor. Pm den or.spu çocuğu neden intihar etmiyorsun diyenlere adam gibi bir cevabım olacak.

İçerde volkanlar patlarken, günlük yaşamda sıradan birisi gibi olabilmek istemenin arzusu çok ağır gelsede, iki cümle kuracak kadar bile dingin olamamanın verdiği huzursuzluk. Yine içinizde ki volkanı beşler. Böyle bir koşsam, araba sürebilsem, bir kızın elini tutsam, ayda az bir para kazansam. Nefes alırken bedel ödemesem derken. Avustralyada ki ilk günümde ayna karşında ağlıyordum. Ama intikamı alınması gereken çok şey vardı dayanmak lazımdı. Güzel günlerin geleceği kandırmacasına olan inancımı çoktan geride bırakmıştım.

Cebimde sınırlı bir para vardı. Ve haftada 200 dolar kaldığım eve ödemek durumunda idim. Olmayan bir dil ile, iş aramak aslında samanlıkta iğne aramaktan farksızdı. Cennetin içinde ayrı bir cehennemdeydim yine. Haftada 5 gün okula gidecektim. İş bulacaktım. Ve geri dönüş seçeneği olmayan bir durum içindeydim.

İstanbuldayken, annemi babamı çok özlemezdim. Gurbet dedikleri şey neymiş bende öğreniyordum hemde en açılışını. Ölseler cenazelerine bile gidemeyecektim. En çok koyanı oğlum sen iyi ol bizi boşver lafı idi. Ellerinden gelse, beni paraya boğarlardı. Ama kendi karnını zor doyuran her anadolu anası babası gibi, sen iyi ol bizi boşver, allah ayağına taş değdirmesin diyorlardı. Oysa orospu çocuğu deseler ne s..e gittin oralara, bize hiç bir yardımın yok deseler herşey daha katlanılır olurdu. Ne zaman yüzümü çevirsem onlara, kendimi unutuyordum. Oysa anam babam olmasa atardım kendimi bir çukura herşey biterdi lan. Aha orda biterdi. Kim sonsuza kadar yaşadıki.

Geri dönüşü olmayan başka bir platformda idim. Farklı olan birşey vardı, etrafımda ki herkes mutlu idi. Bakıp halime şükredeceğim tinerci çocuklar bile yoktu. Aborjinleri keşfedene kadar, herşey biraz yaban geliyordu. Parklardaki tuvaletler de bile tuavlet kağıdı olması. Her parkta bedava elektirikli mangal olması, tanımadığın bir kişinin bile selam bu gün nasılsın demesi. Otobüse binince tepeden tırnağa dövmeli, sakalları göbeğine varmış envayı çeşit küpeyi kulağında bulunduran şoförün bu gün nasılsınız demesi bana biraz garip geliyordu.

Şans eseri, bir gün bir parkta içerken, aborjin bir kardeşle tanıştım. O benden de buğulu bakıyor durum o denli yani. Konuşmaya başladık, ama adam da öyle bir aksan varki anlamak için ingilizce de yetmez. Bi de elemandaki kafa bir dünya olduğu için onu son kelimesine kadar anlıyorum sanıyor. Dedim abi önce şu kadehleri bir tokuşturalım ama ben seni anlamıyorum walla. Walla s...mde diil benim konuşmam lazım dedi. Baya bir güldük.

Neyse usul usul konuşmaya başladık. Neden alkoliğim biliyormusun dedi. Walla çok s..imde değil bende sendenim dedim. Dur anlatayım dedi. Sonradan da okuyarak öğrendiğim kadarı ile, 1900 lerin başında ailesinden zorla koparılan, ve medenileştirilmeye çalışılan bir neslin son kırıntılarından dı. Okuduğum kadarı ile 1900 lerden 1970 lere kadar adayı işgal eden ingilizler her aborjin çocuğu ailesinden alıp adam etmeye çalışmışlardı. Hatta sene 2008 yada 2009 du sanırım özamanın au başbakanı bunları için sorry day ( özür günü yaptı) yani ailesinden koparılan her aborjin, benim gibi alkolikti. Aramızda ki tek fark onların şarap parasını devlet ödüyordu. Bana döndü tazmanya da hiç aborjin yok niye biliyomusun dedi. Bilmiyorum dedim. Hepsini öldürdüler dedi. Türkler bizim dostumuzdur dedi. Çünkü gallipoli de ( gelibolu ) bunların anasını s..z dedi. Hay a..na koyayım, koca ağaçların altında, bir dünya kafa ile neler konuşuyorduk.

Elde hala pc olmadığı için o gece günlüğe yine birşeyler karaladım.
__________________











Geçen zamanın cevapları, bugünün sorularına ışık vermiyor, geleceği de belirsiz kılıyor.

SerseriGezgin Şu Anda Forumda.   Alıntı ile Cevapla
3 Üyemiz SerseriGezgin'in Mesajına Teşekkür Etti.