Tekil Mesaj gösterimi
Eski 03.08.13, 13:16   #1
Evrim
Tam Üye

Evrim - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
Üyelik Tarihi: Jan 2013
Konular: 31
Mesajlar: 400
Ettiği Teşekkür: 558
Aldığı Teşekkür: 2020
Rep Derecesi : Evrim muhteşem bir gelişmedeEvrim muhteşem bir gelişmedeEvrim muhteşem bir gelişmedeEvrim muhteşem bir gelişmedeEvrim muhteşem bir gelişmedeEvrim muhteşem bir gelişmedeEvrim muhteşem bir gelişmedeEvrim muhteşem bir gelişmedeEvrim muhteşem bir gelişmedeEvrim muhteşem bir gelişmedeEvrim muhteşem bir gelişmede
Ruh Halim: Arastirmaci
Standart Rojava'ya ağlıyorum - Dündar SANSUR



Betimsiz imgelerle acılara kan veren ÖTE; gün ortasında bir yağmur çöküyor kırık bir mızrabın fasıl deminde, karanlıklar nihavent bir hüzün demler, şakaklarımda bir kara kış mevsiminde şehri Mezopotamya da ROJAVAYA AĞLIYORUM..

DÜNDAR SANSUR Yazdı...

Yüreğim Paramparça, KALBİM BİR KÜRT ÇOCUĞU ÖLUYOR.....

Rojavada Kürtlere yapılan vahşi hunharca katliamlara sessiz kalan insanlık, size kahrolun kahrolun kahrolun diyorum…! Sizinle aynı aileden AİLE SOYUNDAN ”insanlık” olduğum için utanıyorum kendimden.. BÜTÜN BİLGELİĞİMLE….

Betimsiz imgelerle acılara kan veren ÖTE; gün ortasında bir yağmur çöküyor kırık bir mızrabın fasıl deminde, karanlıklar nihavent bir hüzün demler, şakaklarımda bir kara kış mevsiminde şehri Mezopotamya da, ROJAVAYA AĞLIYORUM... Annelere ağlıyorum... Bir yanım,HALEPÇE ve Roboski, diğer yanım muhacir ve maxmur VE HER YANIM ROJAVA, kan kırmızı ağlıyor düşlerim, paramparça utanıyorum insanalığımdan, öyle bir utanma ki kerpiç bir duvarın yıkık yamacında bir Kürt Annesi ölüyorum, bir Kürt çocuğu doğuyorum bir anne oluyorum…

Her ölümde bir kez daha ölüyorum bin kez daha ölüyorum, eli kanlı insanlıktan nasibini alamayan, al kaid-e canilerİne kin ve lanet kusuyor sevgi dolu “en hümanist” yüreğim...

Bu ne yaman çelişkidir, hangi beygamber bunu söylemiş? hangi dinde var bu hunharca ölümlerin adı? hangi kitap yazmış söyleyin? söyleyin ki, o beygamberi çarmıha gereyim, o kitabı yakayım, o dini red edeyim..! Ama biliyorum, ne beygamber öyle "haşa"demiş, ne öyle bir din var nede öyle bir kitap? bunlar, peygambersiz, kitapsız ve dinleri kan, zulüm ve ölüm....! lanet olsun sizin inandığınız er neyse....! bin kez lanet olsun size, ve sana lanet olsun ey acı, Kürt çocuklarının yüreğini mesken mi seçersin hep??

Ve yağmur gözlerimde, gözlerim yağmurda bir hicaz ağlar. İçselleştirdiğim bütün tümcelerle… Onlarla ölüyorum her saniye, her gün, her seher, her, h, h….

Ve sen “yüreği Cudi, elleri Simya, gülüşleri Siyabent bakışları mem ROJAVA'lı Kürt ÇOCUK(lar); adın savaşlar da, , adın mayınlarca, adın kaçak yollarda kaçakça hunharca kahpece ölümlerle gelir. adın büyümeden mezar, adın körpecik bir güneşe verilir zamansız ölümlerde kadersiz bir keder. Ve adın sen uyurken gözlerinden ince bir gözyaşı gelir doymadan o melek Anneye bir başka zaman paranoyasında bir başka iklimin yüreğinde buluşmak, büyümek gülmek bir kardelen bir barış çığlığı doğmak açmak adına HOŞÇAKAL dersin gözlerinden ince bir gözyaşı son kez dökerken… ve yağmura karışır o cennet kirpiklerinden son akan, sen akan…, ROJAVADA KAHPE BİR KURŞUNLA“İrem bağına giderken…”

Ve ben, yüreği yara, yarası yürek ve özgürlük ve barış ve Mezopotamya düşleyen… “Düşünmenin, çin işkencesine dönüştüğü bir Botan akşamında” elleri boynumda neden sessiz kaldınız diye haykıran seslerle ölüyorum boğuluyorum her gece her gece…

Turuncu işlemeli, Mezopotamya desenli bir seher deminde o sesler! gözlerimden fırlayan kimsesiz duyguyu alıp götürecek sanki rüzgar “o yere” hiçbir yere…

Betimsiz imgelerle acılara kan veren ÖTE; gün ortasında bir yağmur çöküyor kırık bir mızrabın fasıl deminde, karanlıklar nihavent bir hüzün demler, şakaklarımda bir kara kış mevsiminde şehri Mezopotamya da ROJAVAYA AĞLIYORUM... Annelere ağlıyorum... Bir yanım,HALEPÇE ve Roboski, diğer yanım muhacir ve maxmur VE HER YANIM ROJAVA, kan kırmızı ağlıyor düşlerim, paramparça utanıyorum insnalığımdan, öyle bir utanmaki kerpiç bir duvarın yıkık yamacında bir Anne ölüyorum, bir doğuyorum bir anne oluyorum… her ölümde bir kez daha ölüyorum bin kez daha ölüyorum, eli kanlı insanlıktan nasibini alamayan, al kaid-e canilere kin kusuyor sevgi dolu yüreğim... Bu ne yaman çelişkidir,hangi beygamber bunu söylemiş? hangi dinde var bu ölümlerin adı? hangi kitap yazmış söyleyin? söyleyin ki, o beygamberi çarmıha gereyim, o kitabı yakayım, o dini red edeyim..! Ama biliyorum, ne beygamber öyle "haşa"demiş, ne öyle bir din var nede öyle bir kitap? bunlar, peygambersiz, kitapsız ve dinleri kan, zulüm ve ölüm....

Ve yağmur gözlerimde, gözlerim yağmurda bir hicaz ağlar. İçselleştirdiğim bütün tümcelerle… Onlarla ölüyorum her, her saat, her saniye her seher, her, h, h……….

Ve Rojavada Kürtlere yapılan vahşi hunharca katliamlara sessiz kalan insanlık, size kahrolun kahrolun kahrolun diyorum…!sizinle aynı aileden”insanlık” olduğum için utanıyorum kendimden.. BÜTÜN
BİLGELİĞİMLE….
__________________
Cehennem Yürekli..



Ölüler adına
Bizim ölülerimiz adına
Bir ceza istiyorum
Vatana kan sıçratanlara
Bir ceza istiyorum
Bu ateşemri veren cellatlar için
Bir ceza istiyorum
Bu suçla
İktidara gelen hain için
Bir ceza istiyorum.

Pablo Neruda
Evrim isimli Üye şimdilik offline konumundadır   Alıntı ile Cevapla
2 Üyemiz Evrim'in Mesajına Teşekkür Etti.