Tekil Mesaj gösterimi
Eski 28.08.14, 18:07   #4
Mislina
Süper Üye
Mislina - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
Üyelik Tarihi: May 2012
Konular: 458
Mesajlar: 2,989
Ettiği Teşekkür: 4166
Aldığı Teşekkür: 9717
Rep Derecesi : Mislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzel
Ruh Halim: none
Standart Cevap: İlhan Berk (18 Kasım 1918 - 28 Ağustos 2008) Türk Şair



Nehirler bizim onları sevdiğimizi bilmez. Bunu biliyor muydun?

İlhan Berk, Enis Batur’a Mektuplar





ÇOK YAŞASIN SAYILAR'DAN

3'dür sayıların en güzeli.
Biçimler biçimi.
Hiçbirine de benzemez.
Bir
daire
çiziyor
gibidir
ama

(alttan alta yatık iki açı da diyebiliriz)

iki çengel de
(gene
alttan
alta.)
Asıl da iki yarım dairedir: Dikey.
(Dikeyin
güzelliğini
düşünün!)

3'ün güzelliği salt biçimden de gelmez: esrik doğmuştur.
Uzaktan da olsa etikçi (etik şeylerin sorunu değildir) olduğunu da söyleyebiliriz.
Hazcı bir etikçi. Kaynağını aramaya çıkmış gibidir sevincin.
Hiç mi hiç asmamıştır yüzünü.
Hem sayılar içinde yalnız 3'ün canından söz edilebilir belki de.

'SAYILARIN CANI YOKTUR'

sonra da, güzel huyludur 3. Bu da yetmelidir bize.
Ama sayıların gizli tarihçisi sevgi Borges'e yetmez bu.
3'e 1'i de katarak 3 için özel bir varlık kütüğü de biçecektir.
Varlık tutkunu Eskimolar da 3'ü belki de bu yüzden severler.
Eskimo dilinde üçten çoğu yoktur, yalnızca koca bir

ÇOK

vardır.
Her şey üç ile ve çok'la biter.
Dünya da 3 ile anlatılır.
3 gelecektir hem.

Büyük uzaklık!
(Hem 3'le öğrenmedik mi biz uzaklığı?)

çok yaşasın sayılar





Neden Çok Yaşasın sayılar?Neden '3'dür Sayıların En Güzeli?


"-“Şeyler'in dünyasını, kısaca, dünyayı algılamak için bir sözlüğün yeterli” olduğunu söylüyorsunuz, Şeyler Kitabı Ev adlı kitabınızda. Şimdi ise sayılarla karşımıza çıkıyorsunuz. Sözden, sayıya geçişiniz insanın aklına, Anne Marie Schimmel'ın sayılarla ilgili yorumunu getiriyor: '”Sayıların bir işlevi de, çeşitli şekillerde bir araya gelerek eşyaya tesir etmektir.” Sözden sayıya geçişi nasıl açıklarsınız?

- Nesnelerin dünyası beni sürekli ilgilendirmiştir. Nesnelerin, yine yanı başındaki 'Şeyler' için de aynı şey geçerlidir. Şeyler ve Nesneler'den oluşur dünya. Yöreme bakıyorken, onlarla dolu buluyorum kendimi. Ben, şimdi söyleşiyi yaptığımız odadaki nesnelerle canlılarmış gibi yazarım. Çalışmam bittiğinde, bu odanın kapısını kapatır Allahaısmarladık, derim. Kalemler, kitaplar, elimi sürdüğüm her şey varlığını sürdürür. Sanki onlarla hem iç içeyim, hem de içimden konuşurum. Kısaca, ben nesnelere cansız şeyler gibi bakmam.
“Sayılar içinde en çok 3'ü severim”

- Kitabın girişinde, okuyucu ile sayılar arasında bir ilişki kuruyorsunuz, daha doğrusu onların varlık biçimlerini açıklıyorsunuz: “Biçimleri de adlarıdır/ görmeyiz/ bakıyorlarsa” diyorsunuz. “Bakmak” sözcüğü çok çağrışımlı geldi bana; hem sayılara tarih boyu yüklenen anlamlara hem de astrolojiye doğru bir uzanış var. 'Bakmak' sözcüğünü bu bağlamda açabilir miyiz?

- Sayılara bakarken harflerde olduğu gibi, resim gözüyle bakmışımdır. Çok Yaşasın Sayılar kitabında bir gravür vardır. 1 sayısını ayakta gösterir, 2'yi eğilmiş olarak ek alır. 3 daha bir eğilmiş ve sol kolunu dizler hizasından çıkararak, sağ ve sol kolla 3'e dönüşür. 4'ü ise 3'ün başı ve sağ ayakları oluşturur. Ben bu gravür'ü gördüğümde, resme olan saygım, sayılara götürdü beni. Sayılar da bütün nesneler, şeyler gibi açıktır. Bir bardak neyse, sayılar da odur. İlişkilerine gelince; biz onlarla ilişki kurmadıkça, hiçbir ilişkiye yanaşmazlar. Biz onlara anlamlar verirken, ben onların bize içten içe güldüklerini görür gibi olurum.

- 'Bir' sayısına gelirsek: “Gene yalnız o biçim yoksunudur” diyorsunuz bu sayı için. 1'in bölünmezliğine, zıtlıklar, çelişkiler içermediğine bir gönderme mi?

- Özellikle, '1' üzerinde durduğumun ayırdındayım. Nedeni ise '1' in, bütün sayılarla uğraşan yazarların, düşünürlerin onda tanrısal bir yan bulmalarıdır. Her şeyin başının '1' sayısı olduğunu ileri sürmeleri, '1' i neredeyse dünyanın direği olarak göstermeleri beni rahatsız ediyor. Ben '1' in şairlerin düşmanı olduğunu söylüyorum, çünkü '1' kapatıcı bir sayıdır. Özellikle de sonsuzluğu kapatır. Ben '1'i hırslı olduğu için sevmem. Her şeyi sıraya koymaya kalkar. Biçim olarak güzel olduğunu ilan etmiştir, '1' benim için bunun tam tersidir, '1' bir biçim yoksunudur.

- 2 sayısı, sizin de belirttiğiniz gibi 1'in karşıtıdır. “2, 1'i bıçakla keser gibi ikiye böler” ve “karşıtlar hiçbir zaman birleşemez” dizelerine gelirsek...

- '1'e duyulan saygı, '2' ye hiçbir zaman gösterilmemiştir. Oysa benim '2' için düşüncelerim değişiktir. '2' yi ikinci olduğu için severim. Buna da sımsıkı sarılması beni ilgilendirmiştir. '1' in hırslı, bencil, dik, kapalı oluşuna o ilk şamarı vurmuştur. '1' e karşı ilk saldırıyı yapan odur. Bunun için '1', '2' yi yok sayar.

- 3 sayısı için söylenmiş, “İyi şeyler üç kere olur” sözüyle, şu dizeler arasında ilişki kurabilir miyiz? “Hazcı bir etikçi. Kaynağını aramaya çıkmış gibidir sevincin”

- Sayılar içerisinde ben en çok '3' ü severim. Nedendir bilmem, onu kendime benzetirim. '3', benim gözümde, benim gibi bir adamdır. Sanırım aynı yaşta, aynı boydayızdır. Ben ne zaman '3' ü düşünsem, kendimi düşünürüm. '3' teki sevgimi, benim gibi bir deneyci olmasıyla açıklayabilirim. Sonra da, biçim olarak sayıların en güzelidir.

“Yerinden mutlu olmayan bir sayıdır 7''

- “4 ki kabalacıdır” derken, evrenin 4 kısma ayrıldığına ve siyah'a, 4. Kısma, nesneler dünyasına bir göndermeden yola çıkabilir miyiz?

- Önemli bir noktaya değiniyoruz. Kabalacıların dünyası beni çok ilgilendirmiştir. Sayılara böyle anlamlar verirken, bazı disiplinler edinmişlerdir. Kabalacıların yaşamı büyük gizlilik örneğidir. Umberto Eco, Gülün Adı ve Foucault Sarkacı'nda kabalacıların yaşamını çok iyi bir biçimde sunar. Kabalacılar için asıl varoluş yok oluştur. Bir gizlilik tarihi yazmışlardır. Bundan ilginç bir şey olamaz. Sayıları yazmaya götüren asıl sorun bu oldu benim için. Hele, kabalacıların, öldürülmeleri karşısındaki tavırları ilginçtir. Kabalacılar, “Yeryüzünde nasıl silinmeden yaşayabiliriz?” diye, sayıları ortadan kaldırmak istemişlerdir.

- Sayın Berk, '5' sayısına gelelim. Bu sayı bir çift ve bir tek sayıdan elde edilen ilk sayı olarak biliniyor. Kitapta, '5' ile '6' nın duruşu da bunu vurguluyor. Ayrılma'nın, buluşma'nın yaşandığı aşkın sayısı mı '5'?
Bunun için mi şu dize? '5 doğuştan yaşamın, aşkın sayısıdır'


- Aslında bütün sayılar kendilerini hemen ele vermez, gizlenir. Kapanırlar, “Güneşle eşleşir, güneşin aylası dışında da düşünmez kendini”. Bunu nereden çıkardığını anlamak zor. Her şeyin biraz arka bahçesi vardır. 5'in de hakkı bu. “5'in bilmediğimiz bir yönü olsun bu” diyerek, 5'i rahat bırakalım. Belki de her şeyin yakınında olmak yaralıyordur onu.

- Sayılar dünyasını inceleyenler için '6' evrenin mükemmel sayısı olarak tanımlanır. Oysa, siz onu böyle görmek istemiyorsunuz. “...yetkinlik dediğimiz (neyse o) büyülü sözcüğün simgesi olup çıkmıştır. Bu da sıkmıştır onu” diyorsunuz. '6' ile ilgili görüşünüzü açabilir misiniz?

- '6' sayısında beni ilgilendiren hem Hermes'ci hem de Zodyak'cı bir sayı olmasıdır. Benim şiiri algılayışımın karşılığı gibidir. '6' sayısı kapalılığın tadını çıkarır. Yetkinliğin âşığıdır. Benim gibi kapalı olduğu için yaşama da alışamamıştır. '6', senin de vurguladığın gibi yetkinlik örneği, diye bilinir. '6' nın buna razı olacağını sanmıyorum. Yetkinlik gelişmeyi engeller. Duruk bir kavramdır. O nedenle herhangi bir alanda yetkin olmayı sevmem. Çünkü, sizi, yaşam içerisinde arayışlardan uzak tutar.

- '7' yi, 'Bir gül lekesidir o' şeklinde tanımlıyorsunuz. Bilgelik, İrade, Duygu tüm bunları mı içeriyor '7' sayısı?

- '7' sayısının nedense yerinden mutlu olmadığı kanısı vardır bende. Bu, '7'nin kendisine çok önem vermesinden geliyor. Çok kendini düşünüyor '7'. Bencil bir sayıdır.

- '”Ona ilk cennetlik sayı diyebiliriz. Bahçeler bahçesidir 8” dizeleriyle, Babil Uygarlığı'ndan, İslamiyet'e kadar uzanan geniş bir alana göndermede bulunuyorsunuz ve şiiri şöyle bitiriyorsunuz: “İki katlı bağımsız bir ev olan 8'in içinde yaşamak isterdim.”
'8' nedir sizin sayı dünyanızda?


- '8' hem sayı bilimcileri için, hem de düşünürler için en 'sofu' sayı anlamını taşır. Sofuların yeri ise bildiğimiz gibi cennettir. Ben 8'in bu yönde kavramlar üretmesini, cennet bahçeleri kurmasını yadırgamam; severim. Buna karşın '8' anlatımdan kaçar, gizlilik peşinde gibidir. Kıvrıla kıvrıla içine döner, öyle yaşar. Sonra da, en çok üşüşen sayıdır. Sürekli açtır.


“Tepetaklak '9', şair sayısıdır”

- '9' u '10' sayısına komşu olarak, ama en önemlisi '10' un varlığından dolayı eziklik duyan sayı şeklinde sunuyorsunuz: “Ben yalnızlığı sayılara önermek istemem. Yeterince yalnızdır çünkü sayılar. ”Bu dizeler, aynı zamanda '9' sayısına getirilen 'acının sayısıdır' yorumuna yakın durmuyor mu?

- Önemli bir tespit. Biçim açısından ele aldığımızda, '9' un tepetaklak duruşu ilginçtir. Bir terslik vardır '9'da. Bu belki de kendini çok yalın bulmasındandır. Yalınlığın sayısıdır zaten '9'. Bu yüzden şair bir sayıdır. Şairler gibi. Yalınlığı insancıldır. '9'un duruşu aynı zamanda, yetkinlikten, tamlıktan, bütünlükten bir kaçışı da imler. Kapanmak için değil, parçalanmak için kıvranır gibidir. Bunda da haksız değil. Kendisinden önce gelen sayıların tek düzeliği, belki de sıkmıştır onu; parçalanıp dağılmak istiyordur. Onun için de acıya ve mutsuzluğa açıktır.

- Ve tamamlayan, mükemmele ulaşan '10' sayısının konumuna gelirsek...

- '10' sayısı senin de vurguladığın gibi eksiksizliği imler. Kocaman bir dünyası vardır onun. Evleri, sarayları, köprüleri onu oluşturur. Her şeyden önce '10' dünyanın en mutlu sayısıdır. Her şeydir '10'.

- 'Bütün sayılar varoluşu hızlı yaşar. Hele '0' son zebani. Son bulgu' diyorsunuz '0' için. Tekilden, çoğula geçiş ve çoğalmanın da kökü değil midir '0' sayısı?

- '0' a gelince! '0' o büyük maratoncu. Hem yokuş, hem de iniş. '0' ın yutan bir sayı olduğunu öğrendim. "



Çok Yaşasın Sayılar/ İlhan Berk/ Adam Yayınları/ 96 s.


Kaynak



Madem ki en çok sevdiğimiz sayı 3, bizde "Üç kez Seviyorum diye Uyandım"diyelim...

ÜÇ KEZ SENİ SEVİYORUM DİYE UYANDIM

Üç kez seni seviyorum diye uyandım
Tuttum sonra çiçeklerin suyunu değiştirdim
Bir bulut başını almış gidiyordu görüyordum.

Sabahın bir yerinden düşmüş gibiydi yüzün.

Sokağı balkonları yarım kalmış bir şiiri teptim
Sıkıldım yemekler yaptım kendime otlar kuruttum
-Taflanım! diyordu bir ses duyuyordum.

Cumhuriyetin ilk günleri gibiydi yüzün.

Kalktım sonra bir aşağı bir yukarı dolaştım
Şiirler okudum şiirlerdeki yaşa geldim
Karanfil sakız kokan soluğunu üstümde duydum.

Eskitiyorum eskitiyorum kalıyor ne kadar güzel olduğun.

Deniz Eskisi


__________________
"Ama gerçek, aziz dostum, can sıkıcıdır."

Mislina isimli Üye şimdilik offline konumundadır   Alıntı ile Cevapla