Konu: Bil(m)iyorum
Tekil Mesaj gösterimi
Eski 15.06.15, 21:45   #1
tonal-ras
Yeni Üye
tonal-ras - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
Üyelik Tarihi: Jun 2015
Yaş: 54
Konular: 1
Mesajlar: 3
Ettiği Teşekkür: 12
Aldığı Teşekkür: 9
Rep Derecesi : tonal-ras Karimasını arttırmak için doğru yerde
Ruh Halim: none
Standart Bil(m)iyorum

doğru ! ''yolumu kayb_ettim''
ve geçtiğim yerlerden bi daha geçmedim
bilinç ol-an ''sen''den
varoluş ve hayat ol-an ''sen''den
bilinçsizlik OL-AN sen''e''
GERÇEK VE ÖLÜM OL-AN ''Sén-é''
mükemmel bi şekilde i l e r l e y e r e k..
müthiş bi ''bilinmezliğe'' atılmış halde
HEM HİÇLİK
HEM VAROLUŞ
birinin ifade ettiği şey < > ötekinin ifade ettiği şeyde..
her ikisinin ifade ettiği şeyde ..
hiç durmadan yıkılabilmeli (_ki)!
sonuçda ''birbirine_yaklaşmayanı''
eritmek için (onları_birbirinde) sonsuzda hepp yoğurarak yanıbaşında ansızın hırsızı bulan
ama hep kendi kolunu yakalayan birini ortaya çıkarabilmeli
İŞTE TAM SIRASI !
derin bi mağaranın ortasında suskun düşünürün çılgınlığı görülebilir ..
anlaşılmaz kelimelerle ! duvarda şu tatlı sözler yazılı olmalı;
''kendini bil''
-düşünüyordum öyleyse yokdum-
kelimelerle diil ..
görüntülerle oluşdurulmuş bi sözdür..
görüntüler de ;
-uçsuz bucaksız bi kır
kır'ın ortasında alev_alev bi ayna..
güneşin dağınık ışınlarını topluyordu ..
bu ışınlar onları topladığı noktada diil ..
onları yansıtıp tek bi ışın halinde birleşdirdiği noktadaydı..
devasa bi ''ben'' gibi
kendi_kendinin bilincine varıyordu..
hararetin merkezi ol-an bu oda k
harikulade faaldi.. ve ayna ; aydınlatıyor yakıyor yıkıyor yalayıp yutuyordu ..
bütün evren ''o''nun d-okunduğu noktada alev alevdi..
bu tahrip_ediş tahribinden sonra..
terk ediyordu evreni..
aynı o anda ;
ayna_nın kendi ateşiyle yanıp kül olmuş bi HAYVANI andırışı fark edilebiliyordu
kavrulan toprak toz haline gelmiş kendi vücuduydu..
hiç sönmeyen bu alev-de bi kükürt ve altın seli içinde hiç durmadan yok oluyordu
ŞİMDİ ''o'' konuşuyor ;
'' ısısı olmayan ışık - parıltısı olmayan ışın''
hiç arıtılmamış her ne varsa..
hepsini bi araya topluyorum ..
onları karıyor bitişdiriyorum ..
kendi kendimin ilk mevcudiye-tin-de..
kendimi en şiddetli yoğunluğun bağrında
kusursuz bi birlik olarak keşfediyorum ..
''DÜŞÜNÜYORUM_dedi'' ;
kadir_i mutlak bi ışınımım
ışınımım (ışınımın)
öznesi ve nesnesiyim ..
bütün enerjisini ''kendini'' hem gece hem gün yapmak için kullanan bi güneşim ..
''DÜŞÜNÜYORUM dedi'';
düşüncenin bana eklendiği yerde ..
''ben'' ''ben_de'' ''sen_de'' kendimi ele geçireceğim / ''sen'' ''sen_de'' ''ben_de'' kendini ele geçireceksin ..
her türlü sığınağın dışında..
beni bana seni bana beni sana seni sana saklayan ..
bi başkalaşımda..
ne bi azalma ne bi fazla olmadan ..
kendimi varlıkdan çıkarabilirim / kendini varlıkdan çıkarabilirsin ..
''DÜŞÜNÜYORUM dedi''; <--- düşüncenin özelliği bu..
bana/sana her şey gibi ''taş_gibi'' varoluşa ilişkin güven(ce) vermek diil..
HİÇLİĞİN İÇİNDEKİ VARLIĞA İLİŞKİN GÜVENCE VERMEK..
MEVCUDİYETSİZLİĞİMİZİ bize HİSSETTİRSİN .. BİZİ var olmamaya davet etsin.




__________________
tonal-ras isimli Üye şimdilik offline konumundadır   Alıntı ile Cevapla
2 Üyemiz tonal-ras'in Mesajına Teşekkür Etti.