Tekil Mesaj gösterimi
Eski 30.01.18, 16:35   #2
Canan
Çiçekci kız

Canan - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
Üyelik Tarihi: Mar 2011
Konular: 9684
Mesajlar: 32,716
Ettiği Teşekkür: 107663
Aldığı Teşekkür: 166956
Rep Derecesi : Canan şöhret ötesinde bir itibarı vardırCanan şöhret ötesinde bir itibarı vardırCanan şöhret ötesinde bir itibarı vardırCanan şöhret ötesinde bir itibarı vardırCanan şöhret ötesinde bir itibarı vardırCanan şöhret ötesinde bir itibarı vardırCanan şöhret ötesinde bir itibarı vardırCanan şöhret ötesinde bir itibarı vardırCanan şöhret ötesinde bir itibarı vardırCanan şöhret ötesinde bir itibarı vardırCanan şöhret ötesinde bir itibarı vardır
Ruh Halim: none
Standart Cevap: Colonia Dignidad (Haysiyet Kolonisi) | Şili


Ölüm ve İşkenceyle Lekenmiş Karanlık Bir Yer

Fransızca öğretmeni ve komünist partisi üyesi, beş çocuk annesi Adriana Borquez, Colonia Dignidad’da ağır işkence gören siyasi tutuklulardan biridir. Koloni hakkındaki gerçeklerin gün yüzüne çıkması için bugün hala mücadele veren Adriana, 23 Nisan 1975 günü evi basıldığında 39 yaşındadır. DINA (Şili İstihbarat Teşkilatı) tarafından gözaltına alınarak, Colonia Dignidad’a götürülür. Burada 24 gün boyunca vahşice işkence görür. Nerede olduğunu bilmez, ama kulağına Almanca kelimeler çalınır. Erkeklerin, kadınlara nasıl ‘'psikolojik işkence'’ yapılacağına dair konuşmalarını duyar.
Adriana Bórquez, daha sonra DINA’nın Santiago’daki başka bir işkence merkezine götürülür. Üç ay kayıp olan Borquez serbest bırakıldıktan sonra İngiltere’ye gider. 1977’de Uluslararası Af Örgütü’nün açtığı bir davada Colonia Dignidad’da DINA’nın bir işkence merkezinin bulunduğuna ilişkin tanıklık eder.


20 Haziran 1978’de Bonn Eyalet Mahkemesi karşısında ifade verir. İşkence ve sorgu seansları arasında, yemek yemesi için kendisine verilen tatlı kaşığını ve sapına kazılı “Noel, 1953” yazısını birebir tarif eder. Bu kaşık, tarikatın Latin Amerika önceki adresi olan Gronau’da, çocuklara hediye edilen ve Colonia Dignidad’a yerleşmeye giderken birlikte götürülen kaşıklardan biridir. Gördüğü işkenceyi “Beni bir avuç acı, yıkıntı ve pislik yığınına dönüştürdüler. Çürüyen vücudumdan iğreniyordum. Artık bir insan değil, avlanmış bir hayvandım” diyerek anlatan Adriana Borquez, diğer mağdur ve mağdur yakınlarıyla birlikte adalet arayışını hala sürdürüyor. “Burası sonsuza dek ölüm ve işkenceyle lekenmiş karanlık bir yer olarak kalacak” dediği Colonia Dignidad’ın giriş kapısının önünde kayıp yakınlarının eylemlerine tekerlekli sandalyesinde katılmaktan geri durmuyor.


Bu Olayda Yakınlarını Kaybedenlerin Arayış ve Protesto Görüntüleri




















__________________
Canan isimli Üye şimdilik offline konumundadır   Alıntı ile Cevapla
3 Üyemiz Canan'in Mesajına Teşekkür Etti.