Merhabalar
Forum Gerçek üyesi değilsiniz ya da Üye Girişi yapmamışsınız.
Sitemizden tam olarak yararlanabilmek için;
Lütfen Buraya tıklayarak üye olunuz.
Forum Gerçek

Forumları Okundu Kabul Et Bugünkü MesajlarYazdığım Cevaplar Açtığım Konular Kim Nerede
Geri git   Forum Gerçek > Türk ve Dünya Tarihi > Dünya Tarihi > Dünya Tarihinde Yer Alanlar

Dünya Tarihinde Yer Alanlar Dünya tarihinde yer alan olay ve portreler

Cevapla
 
LinkBack Seçenekler
Eski 03.04.14, 11:46   #1
Süper Üye
Mislina - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
Üyelik Tarihi: May 2012
Konular: 458
Mesajlar: 2,989
Ettiği Teşekkür: 4166
Aldığı Teşekkür: 9717
Rep Derecesi : Mislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzel
Ruh Halim: none
Standart Ünlü Kimyagerler

Ünlü Kimyagerler






Antoine Lavoisier (1743 - 1794)



Fransız kimyacı (Paris 1743 - ay.y. 1794). Zengin bir tüccarın oğluydu, La Caille'in gökbilim derslerini izledi, Roulle kimya laboratuvarı'nda çalıştı, Bernard ve Jussieu'nün en devamlı dinleyicileri arasında yer aldı. 23 yaşında, Memoire sur le meilleur systeme d’ éclairage de Paris (Paris için en iyi aydınlatma sistemi üzerine inceleme) adlı çalışmasıyla Bilimler akademisinin ödülünü kazandı, kısa bir sûre sonra da Memoire sur les couches des montagnes (Dağ katmanları üzerine inceleme) ile Analyse des gypses des environs de Paris 'yi (Paris yöresindeki alçı taşlarının çözümlenmesi) sundu.

1768’de, 25 yaşında, Bilimler akademisi"ne girdi. Aynı yıl mültezim Baudon'un yardımcısı oldu; 1779'da bir vergi bölgesinin mültezimliğine getirildi, daha sonra Turgot tarafından Barut ve güherçile genel müfettişliğine atandı. 1789'un Etats généraux’sunda yedek milletvekilliği yaptı, 1790'da yeni ölçü ve tartı sistemini hazırlayacak komisyona katıldı. 1791’de, hazine sekreterliğine getirildi, vergilerin tahsili için, De la richesse territoriale du royaume de France (Fransa krallığının toprak zenginliği) adlı yapıtında açıkladığı bir plan önerdi.

24 Kasım 1793'te Konvansiyon tüm mültezimlerin tutuklanması için bir kararname çıkardı. Lavoisier teslim oldu, 8 Mayıs 1793'te hüküm giydi ve giyotinle idam edildi.Maddeyi ağırlığıyla tanımlayan, yetkinleştirmek için uğraştığı terazinin sistemli kullanımını benimseten, kütle ve elementlerin korunumu yasasını ortaya koyan Lavoisier, kimyanın bir bilim dalı olarak kurulmasını sağladı. Havayla temas eden metallerin yükseltgenme mekanizmasını açıklaması, onun ilk başarılarından biridir: fîlojistik kuramını savunanların tersine Lavoisier, "kireç"in değil, metalin yalın bir cisim olduğunu gösterdi.

İlk deneylerinden biri, kalayı, içinde hava bulunan kapalı bir kapta kavurması ve böylece toplam kütlenin değişmezliğini saptaması oldu (1774). 1777’de civayla yaptığı aynı deney, tüm kimyanın en ünlü deneyidir. Böylece havayı bileşenlerine ayırdı; oksijeni ve azotu tanımladı ve bunları daha sonra karıştırarak normal havayı yeniden elde etti. Laplace ile birlikte suyun, hidrojenin yanması sonunda oluştuğunu gösterdi; 1781'de elması yakarak, karbondioksidin bileşimini ortaya koydu.

Yine Laplace ile birlikte, ilk ısı ölçümlerini yaptı, içinde buzun eridiği bir ısıölçer kullanarak, Memoire sur la chaleur (ısı üzerinde inceleme) [1780] adlı kitabında belirttiği özgül ya da kimyasal tepkime ısılarının çeşitli değerlerini verdi. Oksijenin, asit ve bazların bileşimine girdiğini kanıtladı ; Guyton ve Morveau, Fourcroy ve Berthollet ile birlikte, kimyasal element kavramına dayanan akılcı kimyasal bir ad dizini oluşturmaya girişti (1787).

Büyük başarı kazanan Traité élémentaire de chimie (Temel kimya kitabı) [1789] adlı yapıtında bu ad dizinini kullandı. Kimyanın biyolojiye uygulanmasına büyük bir ilgi duydu; hayvansal ısının, karbon ve hidrojene bağlı organik yanma sonunda oluştuğunu ilk kez gösterdi. Essonnes barut fabrikasında, kara barutun niteliğini iyileştirmek üzere çeşitli incelemeler yaptırdı, yapay güherçile fabrikalarının geliştirilip iyileştirilmesini sağlayarak Fransa'da güherçile üretimini beş katına çıkarmayı başardı.

Dunkerque, Valenciennes ve Morlaix krallık tütün fabrikaları ve Rennes ambarıyla ilgili denetleme raporlarında, burna çekilen ve çiğnenen tütünün hazırlanmasında mekanik ve kimyasal koşulların iyileştirilmesi amacıyla son derece yerinde öneriler sundu. Mekanikleşmenin öncüsü olan Lavoisier, Dunkerque'te, o zamana dek elle çevrilen barut değirmenlerinde rüzgar enerjisini kullanmayı önerdi. Hava durumunu akılcı biçimde tahmin etme sorunuyla ilgilendi; 1780 de Avrupa'da, birbirleriyle karşılaştırılabilecek aletlerle donatılmış uluslararası bir meteoroloji istasyonları ağı kurma girişiminde bulunan Fransız bilim adamları arasında belirleyici bir rol oynadı.


Emil Hermann Fischer (1852 - 1919)


Alman kimyacı (Euskirchen, Rheinland Prusyası, 1852 - Berlin 1919). Münih'te Adolf von Baeyer'in asistanı oldu (1875), sırasıyla Erlangen (1879 - 1882), Würzburg (1885) ve son olarakta Berlin (1892) Üniversiteleri kimya profesörlüğüne atandı ve ölünceye kadar Berlin Üniversitesi'nde ders verdi. Araştırmaları, stereokimya, organik kimya ve biyoloji arasında bağlantı olduğunu kanıtladı. 1887'de bireşim yoluyla früktoz, glukoz, mamit ve bazı yeni şekerler üretti.

Aminoasitleri birleştirerek peptonlara benzer bileşikler elde etmeyi başardı. Kafeini ve teobromini inceledi ve anilini boyanın kimyasal yapısını açıkladı. 1902'de Nobel kimya ödülünü kazandı. Aminoasitleri birleştirerek peptonlara benzer bileşikler elde etmeyi başardı.





Cabir İbn-i Hayyan (720 - 813)
Platon'un ''Timaios'' adlı diyalogları dünyanın yaratılış tarihini konu edinir. Burada tanrının uzayda küçük üçgenler keserek bunlardan ilksel cisimleri, bu öğelerden de gerçek cisimleri, bitkileri, hayvanları ve insanı yarattığı belirtilir. ''Timaios''un başarısı doğuda da batıdaki kadar büyük olmuştur. Örneğin; Cabir İbni Hayyan'ın metalleri dönüştürme öğretisi, tümüyle '' Timaios''un matematiksel atomculuğu üzerine kuruludur.

Cabir Kufe'li bir eczacının oğlu idi ve Cabir'in ailesi daha sonra Kufe'den, Horasan'ın Tus kentine gelip yerleşmişti. Ortaçağ Latin literatüründe ''Geber'' adıyla anılan Cabir hekimlik pratiği yapmışsa da elimize ulaşacak şekilde herhangi bir tıbbi yazısı kaydedilmemiştir. Bazı zehirlerin elde edilmesi ona atfedilmektedir. Cabir, Arap simyasının babası olarak ünlenmiştir.

Cabir simya alanında, özellikle altın ve gümüş yapımıyla ilgilenmiştir. O, cevherlerin hepsinin kükürt içerdiğini, özelliklerindeki farklılıkların, kükürt oranlarındaki farklılıktan ileri geldiğini düşünmüştür.

Cabir'e göre nesneler basit ve bileşik olarak ikiye ayrılır. Bileşik nesneler basit nesnelerin birleşmesinden meydana gelir. Bu nedenle doğada bulunan varlıkların çoğu basitlerin birleşmesi sonucunda oluşmuştur. Birleşik nesnelerin birleşmesiyle ise karmaşık nesneler oluşmuştur.

Cabir'e göre metaller altın, gümüş, kurşun, kalay, bakır, demir ve Çin Demiri (Khar Sini) olmak üzere yedi tanedir. ''Çin Demiri '' parlatılarak ayna yapımında kullanılan bakır-çinko-nikel alaşımıdır. Cabir'in sınıflandırmasına göre civa bir metal olmayıp bir ruhtur. Metalleri oluşturan iki ilke kükürt ve civadır. Bunlar varsayımsal maddeler oup bilinen civa ve kükürtle bir ilişkileri yoktur. Değişik metallerin varoluş sebebi kükürt ile civanın her zaman saf olmaması ve her zaman aynı oranda birleşmemesidir. Eğer bunlar mükemmel saflıkta iseler metallerin en değerlisi olan altın oluşmaktadır.

Sürgün yeri olan Kufe'de ölmüştür. Kurmuş olduğu laboratuar ölümünden 200 yıl sonra harabe halinde bulunmuştur.



Svante Arrhenius (1859 - 1927)



İsveçli kimyacı ve fizikçi (Wijk, Uppsala yakınında, 1859 - Stockholm 1927). Stockholm Üniversitesi'nde fizik profesörü (1891), sonra rektör oldu (1897); 1905'te, Nobel enstitüsü yöneticiliğine atandı.

Geliştirdiği elektrolitlerin iyonlaşması kuramı (1887), elektrolizin fiziksel yasalarını ve Raoult yasalarına göre metal çözeltilerinin gösterdiği sapmaları yorumlama olanağı verdi; bu buluşun sonucunda elektrolitlerin kimyasal özelliklerini açıklayan iyonlar kuramı ortaya çıktı.

1900'de kuyruklu yıldızların kuyruğu konusunda, ışınım basıncına dayanan bir kuram geliştirdi ve panspermi varsayımını ileri sürdü; buna göre yıldızlararası uzamda yer değiştiren çok küçük canlı tohumlarla yaşam bir gökcisminden öbürüne geçebilir.

Ayrıca gök cisimlerinin evrimini açıklayan bir evrendoğum kuramı ortaya attı (1903 Nobel kimya ödülü).
Mislina isimli Üye şimdilik offline konumundadır   Alıntı ile Cevapla
2 Üyemiz Mislina'in Mesajına Teşekkür Etti.
Eski 03.04.14, 12:00   #2
Süper Üye
Mislina - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
Üyelik Tarihi: May 2012
Konular: 458
Mesajlar: 2,989
Ettiği Teşekkür: 4166
Aldığı Teşekkür: 9717
Rep Derecesi : Mislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzel
Ruh Halim: none
Standart Cevap: Ünlü Kimyagerler






Marcelin Berthelot (1827 - 1907)



Fransız kimyacı (Paris 1827 - ay.y. 1907). Bir doktorun oğludur. Araştırma yapmayı Pelouze laborarıvarı'nda öğrendi. 1851'de Balard'ın asistanı olarak College de France'a girdi; metil alkolün bireşimini yaptı.

1854'te gliserin ile asitlerin bileşimleri ve doğal yağlı maddelerin üretimi üzerine verdiği bir tezle fen bilimleri doktoru oldu. 1859'da Eczacılık Yüksekokulu'nda, 1865'te de College de France'da görev yaptı.

1873'te Bilimler Akademisi'ne, 1901'de Fransız Akademisi'ne girdi. Senatör seçildi (1881). Milli Eğitim ve Güzel Sanatlar (1886) ve sonra Bourgeois kabinesinde (1895-96) Dışişleri Bakanlığı yaptı.

Bütün gücüyle atomsal simgelemeye karşı koydu. Deneysel araştırmaları daha çok organik kimyaya yönelmiştir. Péan de Saint - Gilles ile alkollerin esterleşmesini inceledi ve tepkimenin tersinir tepkimeyle sınırlı olduğunu kanıtladı. Böylelikle kimyasal dengeleri ve tepkime hızı kavramını buldu. Ama özellikle yaşayan varlıklarda bulunan kimyasal türlerin yapay üretimiyle ilgilendi. Böylece etil alkol (1855), formik asit (1856), metan (1858), asetilen (1859) ve benzenin (1866) bileşimlerini yaptı.

İkinci önemli faaliyeti tepkimelerde rol oynayan ısı miktarlarının incelenmesidir (ısıl kimya). Vieille ile birlikte kalorimetri bombasını keşfetti. Bunun aracılığıyla, patlayıcıları organik bileşiklerin oluşum ısılarını vb. inceledi. Yaşamının sonlarında yayımladığı Desorigines de Alchimie (1855) adlı yapıtında eski kimya tarihinin bazı bölümlerini aydınlatmaya çalıştı.





John Dalton (1766 - 1844)



İngiliz fizikçi ve kimyacı (Eaglesfield, Cumberland, 1766-Manchester 1844). Bir dokumacının oğluydu: önceleri okul öğretmenliği yaptı ve boş zamanlarını matematik ve fizik çalışarak geçirdi.

Manchester'daki New College'da profesör oldu ( 1793), yaptığı birçok meteoroloji gözlemiyle tanındı; Royal Society of London'a üye oldu (1830). Atom kuramının gerçek kurucusu Dalton'dur. Eskilerin maddenin bölünmezliği kuramını ele aldı, ama buna ilk kez bilimsel bir temel ve nicel bir tanım getirdi. Her arı maddenin, tümü birbirine benzeyen atomlardan oluştuğunu varsayarak, bu kuramın hem gazların fiziksel özelliklerinin yorumlanmasını, hem de adını taşıyan katlı oranlar yasası başta olmak üzere kimyasal bileşiklerin ağırlık yasalarının açıklanmasını sağladığını gözlemledi.

Buna bağlı olarak gaz karışımlarının sıkışabilirliğini inceledi ve 1801'de kısmi basınçların birbirine eklenmesi yasasını açıkladı. Doymuş su buharı basınçlarının değişik sıcaklıklarda belirlenmesini ve gazların özgül ısılarının ölçümünü de ona borçluyuz. Dalton bugün diskromatopsi ya da daltonizm adıyla bilinen hastalığı kendi üzerinde inceledi. Dilbilimle ilgileniyordu ve bir İngilizce dilbilgisi kitabı yazdı. Önemli yapıtları: Meteorological Observations and Essays (Meteoroloji gözlemleri ve deneyleri, 1793) ve özellikle New System of chemical philosophy (Kimya felsefesinde yeni sistem, 1808-1810).

Dalton yasasına, göre bir gaz karışımının basıncı, bu karışımlarda yer alan gazlardan her biri aynı sıcaklıkta ve tek başlarına tüm karışımın hacmine ulaştıklarında yapabilecekleri bölümsel basınçların toplamına eşittir.

İdeal gazlar için kesin doğru olan bu yasa, gerçek gazlar için yaklaşık bir doğruluk gösterir (Eşanl.GAZ KARIŞIM YASASI.). Başka bir kaynakta ise Dalton'un hayatı ile ilgili şunlar yazıyor; John Dalton, İngiltere'nin kuzeyinde küçük bir köyde doğdu ve kendi kendini yetiştirdi.

Fikirleri, en temel kimyasal sürecin yani elementlerin bileşik oluşturma sürecinin, daha iyi kavranmasını sağladı. 1808'de Yeni Kimya Felsefesi Sistemi 'ni yayımladı. Bu kitapta ortaya atılan iki temel düşünce vardı. Biri, bütün kimyasal elementlerin atom denilen ve kimyasal tepkime sırasında artık daha fazla parçalanmayan çok küçük parçacıklardan oluştuğu düşüncesiydi. Öteki ise, bütün kimyasal tepkimelerin atomların bir araya gelmelerinin ya da birbirlerinden ayrılmalarının sonucu olduğu düşüncesiydi.

Kitabın bir başka önemli yanı da kitapta farklı atomların farklı ağırlıkta olduğunun ileri sürülmesiydi.



Walther Kossel'in Babası Albrecht Kossel


Alman kimyacı (Berlin 1888 - Kassel 1956). Albrecht Kossel’in oğlu. 1916'da, atomlardaki sekiz elektronlu dış katmanlarının kararlılığını gösterdi.

Kimyasal ilginin bir yorumunu yaparak elektron değerliği kuramını ortaya koydu. Ayrıca 1935'te, kristalleşmiş cisimlerin yaydığı x ve y ışınlarının tayflarını inceledi.






Fritz Haber (1868 - 1934)

Alman kimyacı (Breslau 1868 - Basel 1934). Liebermann'ın öğrencisiydi, önce Karlsruhe'de (1906) sonra 1911’de Berlin’de profesörlük yaptı.

1933’te, İsviçre’ye göç etmek zorunda kaldı. 1906’dan başlayarak sürdürdüğü araştırmalar sonucunda yüksek basınç altında, katalitik yoldan amonyağın sanayisel bireşimini gerçekleştirdi. Bu kendisine 1918 Nobel kimya ödülü’nü kazandırdı.

1909’da şiddetli bir kimyasal tepkimenin bir elektron yayımına kaynak oluşturabileceğini gösterdi. Gaz faz halindeki tepkimelerin termodinamiği üzerine de çalışmaları vardır.




Louis Pasteur (1822-1895)



Fransız kimyacı ve biyoloji uzmanı ( Dole 1822 – Villeneuve-l’ Etang, Marnes – la - Coquette, 1895 ).

Önce Arbois Koleji'nde, daha sonra Besançon Krallık Koleji'nde öğrenim gördü. 1843'te Ecole Normale Supérieure'e kabul edildi.

1847'de kimya ve fizik alanlarında doktora tezlerini verdi. 26 yaşında, kristalografi üstüne yayımladığı incelemeyle bilim dünyasında ün kazandı. Birkaç yıl kristalografi, kimya ve optiği birleştiren incelemeler, araştırmalar yaptıktan sonra, bir kristalin dış biçimi, molekül yapısı ve polarlaşmış ışık üstündeki etkisi arasındaki bağlantıyı buldu. Bu araştırmalarıyla stereokimyanın temelini attı.


1854 sonlarında, Pasteur Lille Fen fakültesi'ne dekan olarak atandı. 1857 ile 1863 arasında, laktik, alkolik, butirik vb. mayalanmalar üstüne incelemeleri yayımlandı.
Mayalanmalara bir mikroorganizmanın neden olduğunu ve her mayalanmanın özgül bir mayayla gerçekleştiğini gösterdi.

Anaerobileri, yani yaşamak için havada bulunan oksijenle gereksinim duymayan mikroorganizmaları buldu. Ancak bir sorunun yanıtını vermek gerekiyordu: mikroorganizmalar, mayalanabilen bir ortamda kendiliklerinden mi doğarlar? Deneysel yöntem örneği deneyler sonucu, 1862'de, kendiliğinden üremenin bir hayal olduğunu ortaya koydu.

Bu konuda, Rouen Doğa Bilimleri Müzesi Müdürü Pouchet ile polemikleri ünlüdür. Pasteur, mayalanmalar üstüne yaptığı çalışmalar sırasında sirkenin oluşumunu (1862) ve şarap hastalıklarını inceledi.

Şarabın Mycoderma Aceti'nin etkisiyle sirkeye dönüştüğünü ve şarap hastalıklarına özel mayaların neden olduğu buldu. Şarapların bozulmaması için bunları 55 derecede ısıtmayı önerdi (pastörizasyon). 1857 sonlarında Lille'den ayrılarak Ecole Normale'de yönetici ve bu okulun bilimsel incelemeler yönetmeni oldu.

1862'de Bilimler Akademisi'ne seçildi. 1865'te, öğretmeni Jean-Baptiste Dumas kendisinden ipekböceklerini öldüren bir hastalığı incelemesini istedi. Bu araştırmalar bulaşıcı hastalıklar üstüne çalışmalarının ilk adımı oldu. Bulaşıcı hastalıkların, mayalanmalarda olduğu gibi mikroorganizmalardan kaynaklandığını düşünüyordu, ipekböceklerinde görülen "karataban" hastalığının bulaşıcı ve kalıtsal olduğunu gösterdi. Bu hastalıkla savaşmak için hücre tohumculuğu yöntemini buldu ve yok olmaya yüz tutan ipekböcekçiliğini kurtardı. Daha sonra başka bir ipekböceği hastalığını, sütleğeni inceledi ve parazitten kaynaklanan bulaşıcı bir hastalığın gelişmesinde ortamın etkili olduğunu gösterdi.




Neils Bohr ( 1885 - 1962 )



Danimarkalı fizikçi (Kopenhag 1885-ay.y.l962). Elektromanyetiklik kuramının bazı yetersizliklerini açığa çıkaran doktora tezini 1911’de Kopenhag'da verdi.

1912'de Manchester da Rutherford Laboratuvarfna girdi, 1913'te klasik görüşlerden tümüyle ayrılan bir atom yapısı kuramı geliştirdi.

Bazı boyutları açısından Rutherford'un gezegen atom modelini 1900 Planck'ın yarattığı etki kuvantumu kavramıyla birleştiren bu kuram, atomun kararlılığını, ışınım yayma ve soğurma özelliklerini açıklar.

Genellikle Bohr atomu ya da modeli denen bu kuramda, elektron bazı durağan yörüngelerde bulunabilir ve bu yörüngelerde enerji yaymaz, enerji soğurma ve yayma süreçleri elektronun durağan bir yörüngeden bir ötekine geçişi olarak ele alınır.Bohr 1916’da Kopenhag'a döndü.

1920'de kendisi için açılan Fizik Enstitüsü'ne müdür olarak atandı.

1921'den İkinci Dünya Savaşı'na dek uzanan süre içinde bu enstitü önemli bir kuramsal etkinlik merkezi olacak, yüzyıl başındaki tüm fizikçiler Kopenhag'da bir süre çalışacaklardır. Kuvantum kuramının burada doğduğu söylenebilir.

Yeni gelişen kuramın getirdiği epistemolojik sorunları çözmek için Bohr aşağıdaki ilkeleri geliştirdi: kuvantum kuramıyla klasik kuram arasındaki bağlantıyı sağlayan "karşılık ilkesi"; kuvantum nesnelerini klasik dalgaya da parçacık terimleriyle tanımlamanın olanaksızlığını aşmaya çalışan "tamamlayıcılık ilkesi". Kopenhag yorumu diye adlandırılan bu epistemolojik görüş, Einstein’in ünlü tartışmalar boyunca karşı çıkmasına rağmen değerini uzun süre korudu. 30'lu yıllardan sonra, Bohr kendini öncelikle atom çekirdeğinin incelenmesine adadı. Özellikle 1933'te, çekirdeğin bir sıvı damlasına benzetildiği bir nükleer parçalanma kuramını geliştirdi.


İkinci Dünya savaşı sırasında ABD'ye sığındı, 1945’te Danimarka'ya dönmeden önce Los Alamos'ta ilk Atom bombalarının yapımına katıldı. Bohr birçok düşünce ve kolaylaştırılmış bilim kitabının yazarıdır: Atomic Theory and the description of Nature (Atom kuramı ve doğanın tanımı) (1934) ; Atomic Physicsand Human Knowledge (Atom fiziği ve insan bilgisi üstüne denemeler) (1958). Açıklamalarının çeşitli anlamlara çekilebilmesine, böylece birçok farklı yoruma konu olabilmelerine karşın çağımızın en derin düşünceli fizikçilerindendir.
Mislina isimli Üye şimdilik offline konumundadır   Alıntı ile Cevapla
2 Üyemiz Mislina'in Mesajına Teşekkür Etti.
Eski 03.04.14, 12:09   #3
Süper Üye
Mislina - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
Üyelik Tarihi: May 2012
Konular: 458
Mesajlar: 2,989
Ettiği Teşekkür: 4166
Aldığı Teşekkür: 9717
Rep Derecesi : Mislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzel
Ruh Halim: none
Standart Cevap: Ünlü Kimyagerler

Robert Boyle (1626 - 1691)



Yeniçağ ve Yakınçağ'da Kimya Kuramları ve Temsilcilerinden. Simya 1661'de İngiliz bilgini Robert Boyle'un ''The Sceptical Chymist'' (Kuşkucu Kimyager) adlı ünlü yapıtını yayınlayarak aristocuların görüşlerini yerle bir edinceye kadar gelişti. Boyle, kimyasal elementleri, maddenin parçalanmayan yapı taşları olarak açıkça tanımlamıştır.

İlk kez kimyasal bileşiklerle basit karışımlar arasında ayrım yapmış; kimyasal birleşmede özelliklerin tümüyle değiştiğini, basit karışımlarda ise böyle değişimlerin olmadığını söylemiştir. Gazlar üzerinde deneyler yürütmüş ve ilk defa element ve bileşiklerin doğru tanımlamasını yapmıştır. Buna göre element, bir özellik değil, kendinden başka elementlere ayrılmayan bir maddedir. Tüm bileşik cisimler elementlerin birleşmesinden oluşur.


Boyle, tüm yaşamını sakat olarak geçirmiştir. ''Spring of Air'' (Havanun Esnekliği), ''Unsuccessfulnes of Experiments'' (Deneylerin Başarısızlığı) adlı yapıtları da vardır. Atom kuramına olan erken ilgisi onu boşluk ve gaz yasalarına ilişkin çalışmalara yöneltmiştir.

Robert Boyle ''The Sceptical Chymist''de Ortaçağ'daki element öğretilerinin tümünden kuşkulandığını, bunlardan birinin doğru olup olmadığının ancak deney yaparak anlaşılabileceğini söyler ve deneyi, varsayımın ve kuramın bir denetim aracı olarak ele alır. Sonuçta simyanın elementler öğretisini çürütmüştür.

Boyle zamanında antik atom kuramı yeniden, ama transmutasyon düşüncesinden ırak bir biçimde canlılık kazanmıştır. İlk defa havanın tartılabilir bir nesne olduğunu söylemiş ve onun yanama olaylarındaki rolünü keşfetmiştir. Otuzu kimya ve fizik konusunda olmak üzere toplam 42 kitap yazmıştır.

Var olan düzensiz bilgilerin, doyurucu bir sistem haline getirilmesi gerekiyordu. Kimyanın temel düşüncelerine gitmek, eski elementler öğretisini ve madde dönüşümüne ilişkin öğretileri eleştirel bir biçimde incelemek gerekiyordu. Var olan bilgi ve düşüncelerin doğruluk ya da yanlışlıklarının kovuşturulması için, ilginin herşeyden önce kimyasal tepkimelere çevrilmesi gerekiyordu. Bu dönüşüm koşulları 17.yy'da gerçekleşmiştir.

Boyle'dan sonra da kimyada kurgulamalar eksik olmamış fakat onların deneyler sonunda çürütülmesine kadar ayakta kalabilmiştir.

Johann Wolfgang Döbereiner (1780 - 1849)



Alman kimyacı (Bug, Hof yakınında, 1780 - Jena 1849).
Eczacıydı, 1810 yılında Jena'da kimya profesörü ve Goethe'nin bilimsel danışmanı oldu.

Organik cisimlerin bakır oksitle çözümlenmesi yöntemini 1821'de de aldehiti buldu.


1823’te platin süngerinin hidrojen ve oksijenin birleşmesine yol açtığını saptadı.




August Wilhelm Von Hofmann (1818 - 1892)



Alman kimyacı (Giessen 1818 - Berlin 1892). Liebig'in öğrencisi oldu, Londra Kimya Koleji'nin müdürlüğüne, sonra Berlin Üniversitesi'nde profesörlüğe atandı.

Bonn ve Berlin'de laboratuvarlar açtı, Deutsche Chemische Gesellschaft'ı kurdu.

Bütün çalışmalarını organik kimya alanında yoğunlaştırdı. 1849'da aminlerin üretimi için genel bir yöntem buldu.

Maden kömürü katranındaki anilin ve benzeni yalıttı.
Fritzsche ile birlikte anilinin bileşimini gerçekleştirerek anilin boyaları sanayisinin kurucularından biri oldu.

Ayrıca alil alkol, fosfinler, sülfosiyanın türevleri vb. konularında araştırmalar yaptı.


Ebubekir El-Razi (865 - 925)
İlk kez çiçek ve kızamık hastalıklarının tedavisini sağlayıp kimyayı tıbba uygulamıştır. Batıda Rhases, Latinlerde ise Albubator diye bilinen Ebubekir Muhammed İbn-i Zekeriya El-Razi büyük hekim ve kimyacı olup ilk kez çiçek ve kızamık hastalıklarının tedavisini sağlayıp kimyayı tıbba uygulamıştır.

El-Razi tıp dışında din bilimi, felsefe, matematik, astronomi ve ''doğa bilimleri'' konularında da yazmıştır. ''Doğa bilimleri'' o zamanlar madde, uzay, zaman, hareket, beslenme, büyüme, çürüme, meteoroloji, optik ve simyayı kapsıyordu. El-Razi'nin simya konusundaki çalışmaları, yüzyılımızın ilk yarısında ortaya çıkarılabilmiş ve O'nun ''Simya Sanatı'nın Kitabı'' adlı eseri bir Hintli prensin kütüphanesinde bulunmuştur. Bu kitap kısmen Cabirle aynı kaynaklara dayanıyorsa da el-Razi'nin bu yapıtı, maddeleri daha iyi sınıflandırması, kimyasal süreç ve aygıtları daha açık tanımlaması bakımından daha göz doldurucudur.
El-Razi sodyum karbonat (soda) ile potasyum karbonat (potas) arasındaki farkı ortaya koymuş, klorür asiti ile nitrat asitinin elde edilmesi için reçeteler vermiş, ''damıtılmış şap suyu'' (ruh el-zac) adını verdiği sülfat asitini bulmuş, karıncaları damıtarak formik asiti (karınca asiti) ilk kez elde etmiştir. Bunların yanısıra kostik sodayı (NaOH) ve gliserini de bulmuştur.

El-Razi yapay yollardan elde ettiği ilaçları insanlara vermeden önce, hayvanlar üzerinde dikkatle denerdi. İşte böylece civa bileşiklerinden bazılarının ilaç olarak kullanılması mümkün oldu. Afyon ve esrardan, gene hayvanlar üzerindeki denemelerinde anestezi için yararlanırdı. O'nun bulmuş olduğu ilaçlardan birinin Fransa'daki adı ''Blanc-Rhasis''dir (Razi Beyazı). El-Razi kimyasal ilaçlara başvurmadan önce, doğrudan doğruya bitkileri doğal halleriyle kullanırdı. Genç hekimlere, beslenmeyi düzenlemek yoluyla tedavi yapılabilecek durumlarda ilaç vermekten kaçınılmasını ve basit ilaçların yettiği yerlerde karışım ilaçların verilmemesini öğütlemiştir.

El-Razi ilk gerçek kimyacılardan biriydi. Yöntemli bir şekilde hazırlanmış deneylerle kimyayı bütün gizemsel sapkınlıklardan, altın yapma iddiasında bulunan simyacılardan, şarlatanlıklardan arındırmış, ona doğa bilimleri arasında, elementler ve onların bileşimleriyle uğraşan bir bilim kimliğini kazandırmıştır.
Kaynak
Mislina isimli Üye şimdilik offline konumundadır   Alıntı ile Cevapla
2 Üyemiz Mislina'in Mesajına Teşekkür Etti.
Eski 03.04.14, 14:52   #4
Süper Üye
Mislina - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
Üyelik Tarihi: May 2012
Konular: 458
Mesajlar: 2,989
Ettiği Teşekkür: 4166
Aldığı Teşekkür: 9717
Rep Derecesi : Mislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzelMislina gerçekten güzel
Ruh Halim: none
Standart Cevap: Ünlü Kimyagerler

Kimyager (Kimya bilimci), Üniversitelerin Fen Fakülteleri'nin Kimya Lisans Bölümlerinden mezun olan; organik kimya, anorganik kimya, analitik kimya, biyokimya, fizikokimya gibi kimya bilimi konularında ileri düzeyde eğitim alan kimya bilimcilerdir. Araştırma geliştirme, kalite kontrol, kalite güvence, üretim, teknik yönetim, sorumlu müdürlük başlıca çalışma sahalarıdır.

Almanya Başbakanı Angela Merkel, eski İngiltere Başbakanı Margaret Thatcher, Eczacıbaşı'nın kurucusu Nejat Eczacıbaşı, Alfred Nobel, Robert Boyle, Louis Pasteur, Linus Pauling, Türkiye'den ve dünyadan bazı ünlü kimyagerlerdir.
Çoğu ilaç ve kimyasalı, bulan, sentezleyen ve üreten diğer ünlü kimyagerlerden bazıları şunlardır;

  • Emil Abderhalden, (1877–1950), İsviçreli kimyager
  • Richard Abegg, (1869–1910), Alman kimyager
  • Peter Agre, (1949-), ABD'li kimyager ve doktor, 2003 Nobel Kimya Ödülü
  • Arthur Aikin, (1773–1855), İngiliz kimyager ve minerolojist
  • David Anthony Alberola, (1859–1927), ABD'li kimyager ve fizikçi
  • Johan August Arfwedson, (1792–1841), İsveçli kimyager
  • Amedeo Avogadro, (1776–1856), İtalyan fizikçi ve kimyager
  • Leo Baekeland (1863–1944),
  • Adolf von Baeyer (1835–1917),
  • Karl Bayer (1847–1904),
  • Johann Joachim Becher (1635–1682),
  • Paul Berg (d. 1926),
  • Friedrich Bergius (1884–1949),
  • Marcellin Berthelot (1827–1907),
  • Claude Louis Berthollet (1748–1822),
  • Jöns Jakob Berzelius (1779–1848),
  • Alexander Borodin (1833–1887),
  • Paul D. Boyer (d. 1918), 1997
  • Herbert C. Brown (1912–2004),
  • Eduard Buchner (1860–1917), 1907 Nobel Kimya Ödülü
  • Stephen L. Buchwald, (d. 1955),
  • Robert Wilhelm Bunsen (1811–1899), Alman mucit ve kimyager
  • Adolf Butenandt (1903–1995), 1939
  • Melvin Calvin, (1911–1997), ABD'li kimyager, 1961 Nobel Kimya Ödülü
  • Georg Ludwig Carius, (1829–1875), Alman kimyager
  • Heinrich Caro, (1834–1910), Alman kimyager
  • Wallace Carothers, (1896–1937), ABD'li kimyager
  • Henry Cavendish (1731–1810), İngiliz kimyager
  • Yves Chauvin (d. 1930), 2005 Nobel Kimya Ödülü
  • Elias James Corey (d. 1928), ABD'li organik kimyacı 1990 Nobel Kimya Ödülü
  • Marie Curie (1867–1934), fizikçi ve kimyager 1903 Nobel Fizik Ödülü
  • Pierre Curie (1859–1906), 1903 Nobel Fizik Ödülü
  • Robert Curl (d. 1933), 1996 Nobel Kimya Ödülü
  • Theodor Curtius, (1857–1928), Alman kimyager
  • John Dalton (1766–1844), Fizikçi ve Kimyacı
  • Carl Peter Henrik Dam (1895–1976), Danimarkalı Biyokimyacı 1943 Nobel Tıp ve Fizyoloji Ödülü
  • Humphry Davy (1778–1829)
  • Peter Debye (1884–1966)
  • Sir James Dewar, (1842–1923)
  • Otto Diels, (1876–1954), Alman Kimyager, 1950 Nobel Kimya Ödülü
  • Edward Doisy, (born 1893), Amerikalı biyokimyacı,1943 Nobel Tıp ve Fizyoloji Ödülü
  • Davorin Dolar, (1921-2005), Kimyager
  • Emmanuel Dongala, Kimyager
  • Jean Baptiste Dumas, (1800–1884), Fransız Kimyager
  • Hans von Euler-Chelpin (1873–1964), İsveçli Kimyager, 1929 Nobel Kimya Ödülü
  • Michael Faraday (1791–1867), scientist
  • Hermann Emil Fischer (1852–1919),
  • Franz Josephyager
  • Johan Gadolin, (1760–1852), Finli Kimyager
  • Victor Goldschmidt, (1888–1947) Modern Jeokimyanın Babası
  • Ljubo Golic, (born 1932), Kimyager.
  • Thomas Graham, (1805–1869)
  • William Hardin Graham ???
  • Francois Auguste Victor Grignard, (1871–1935), 1912 Nobel Kimya Ödülü
  • Robert H. Grubbs, (born 1942), 2005 Nobel Kimya Ödülü
  • Hüseyin Hilmi Işık Hazretleri(1911-2001)
  • Fritz Haber, (1868–1934)
  • Otto Hahn, (1879–1968)
  • John Haldane,(1860–1936), İngiliz Biyokimyager
  • Odd Hassel, (1897–1981), Norwegian Kimyager 1969 Nobel Kimya Ödülü
  • Charles Hatchett, (1765–1847), İngiliz Kimyager Niobiumun mucidi
  • Clayton Heathcock, Amerikalı Kimyager
  • Dudley R. Herschbach, (1932-), Amerikalı Kimyager, 1986 Nobel Kimya Ödülü
  • Robert Havemann, (1910–1982), Kimyager.
  • George de Hevesy, (1885–1966), Kimyager, recipient of the Nobel Kimya Ödülü 1943
  • J. H. van 't Hoff, (1852–1911), Dutch physical Kimyager, 1901 Nobel Kimya Ödülü
  • Friedrich Hoffmann, (1660–1742), physician and Kimyager
  • Roald Hoffmann, (born 1937), Polish-born Amerikalı Kimyager, 1981 Nobel Kimya Ödülü
  • August Wilhelm von Hofmann, (1818–1892) Alman Organik Kimyacı
  • Jaroslav Heyrovsky, (1890–1967), Czech Kimyager, 1959 Nobel Kimya Ödülü
  • Gerhard Herzberg, (1904–1999), Alman-Canadian Kimyager, 1971 Nobel Kimya Ödülü
  • Sir Christopher Kelk Ingold (1893–1970), İngiliz Kimyager
  • Frederic Joliot-Curie (1900–1958), Fransız kimyager ve fizikçi
  • Irène Joliot-Curie (1897–1956), Fransız kimyager ve fizikçi
  • Paul Karrer, (1889–1971), 1937 Nobel Kimya Ödülü
  • Karl Wilhelm Gottlob Kastner (1783–1857)
  • Friedrich August Kekulé von Stradonitz, (1829–1896), Alman Kimyager
  • Emil Knoevenagel, (1865–1921)
  • Adolph Wilhelm Hermann Kolbe, (1818–1884)
  • Izaak Kolthoff, (1894–1993) Analitikl Kimyanın Babası
  • Aleksandra Kornhauser, (born 1926), Kimyager.
  • Harold Kroto, (born 1939), İngiliz Kimyager, 1996 Nobel Kimya Ödülü
  • Richard Kuhn (1900–1967), 1938 Nobel Ödülü
  • Irving Langmuir, (1881–1957), Kimyager, Fizikçi
  • Antoine Lavoisier, (1743–1794), Fransız Öncü Kimyager
  • Eun Lee, (born 1946), Koreli Organik Kimyacı
  • Yuan T. Lee, (born 1936), 1986 Nobel Kimya Ödülü
  • Janez Levec, (born 1943), Kimyager.
  • Primo Levi, (1919–1987), resistance fighter, Kimyager ve Romancı
  • Gilbert N. Lewis, (1875–1946), Amerikalı Kimyager
  • Joseph Lister, 1st Baron Lister, (1827–1912), İngiliz Cerrah
  • Henri Louis le Chatelier, (1850–1936)
  • Willard Libby (1908–1980), Amerikalı Kimyager,1960 Nobel Kimya Ödülü
  • Justus von Liebig, (1803–1873), Alman Mucit
  • Christopher Longuet-Higgens, İngiliz Kimyager
  • Martin Lowry, (1874–1936), İngiliz Kimyager
  • Vladimir Vasilevich Markovnikov, (1838–1904)
  • Lise Meitner, (1878–1968), Fizikçi
  • Dmitri Ivanovich Mendeleev, (1834–1907), Kimyager, Periyodik Tablo ve Elemetlerin Mucidi
  • John Mercer, (1791–1866), Kimyager ve sanayici
  • Robert Bruce Merrifield, (1921–2006), Katı Faz Kimyageri
  • Lothar Meyer, (1830–1895)
  • Viktor Meyer, (1848–1897),
  • Kurt Heinrich Meyer
  • Stanley Miller (born 1930), Amerikalı Kimyager
  • Luis E. Miramontes (1925–2004),
  • William A. Mitchell, (1911–2004),
  • Alexander Mitscherlic, (1836–1918), Kimyager
  • Jacques Monod, (1910–1976), Biyokimyacı, Nobel Tıp ve Fizyoloji Ödülü 1965
  • Peter Moore (born 1939), Amerikalı biokimyacı,
  • Henry Gwyn Jeffreys Moseley (1887-1915), İngiliz Fizikçi
  • Robert S. Mulliken, (1896–1986), Amerikalı Fizikçi, Kimyager
  • Robert Nalbandyan, (1937–2002), Ermeni protein kimyacısı
  • Isaac Newton, (1642–1727), Bilimci ve Kimyager
  • Kyriacos Costa Nicolaou, Amerikalı Kimyager
  • Alfred Nobel, İsveçli Kimyager
  • George Andrew Olah, (born 1927), 1994 Nobel Kimya Ödülü
  • Lars Onsager, (1903–1976), physical Kimyager, 1968 Nobel Kimya Ödülü
  • Wilhelm Ostwald, (1853–1932), 1909 Nobel Kimya Ödülü
  • Paracelsus, (1493–1541), simyager
  • Rudolph Pariser, (d. 1923), theorik ve organik kimyacı
  • Robert G. Parr, (d. 1921), theorik kimyacı
  • Louis Pasteur, (1822–1895), Fransız biyokimyager
  • Linus Pauling, (1901–1994), Nobel Barış ve Kimya Ödülü
  • William Perkin, (1838–1907) İngiliz organik kimyacı ve boyanın mucidi
  • John A. Pople, (1925–2004), teorik kimyacı, 1998 Nobel Kimya Ödülü
  • Roy J. Plunkett, (1910–1994), teflonun mucidi
  • Fritz Pregl, (1869–1930), Kimyager, Nobel Kimya Ödülü 1923.
  • Vladimir Prelog, (1906–1998), 1975 Nobel Kimya Ödülü
  • Joseph Priestley, (1733–1804)
  • Ilya Prigogine, (1917–2003), 1977 Nobel Kimya Ödülü
  • John Charles Polanyi, (d. 1929), Kanadalı kimyager, Nobel Kimya Ödülü 1986.
  • Joseph Louis Proust (1754–1826),
  • William Ramsay, (born 1852), İrlandalı Kimyager
  • Henry Rapoport, Amerikalı Kimyager, UC Berkeley
  • Rhazes (Razi), (865–925)
  • Marij Rebek, Kimyager.
  • Henri Victor Regnault (1810–1878), Fransız Kimyager ve Fizikçi
  • Tadeus Reichstein, (1897–1996), Kimyager, 1950 Nobel Tıp ve Fizyoloji Ödülü
  • Stuart A. Rice, (born 1932), Fizikokimyacı
  • Ellen Swallow Richards, (1842–1911), Endüstriyel ve Çevre Kimyageri
  • Jeremias Benjamin Richter (1762–1807), Alman Kimyager.
  • H. M. Rouell, (1718–1779)
  • Leopold Ruzicka, (1887–1976), 1939 Nobel Kimya Ödülü
  • Paul Sabatier, (1854–1941), 1912 Nobel Kimya Ödülü
  • Maks Samec, (1844–1889), Sloven Kimyager.
  • Carl Wilhelm Scheele, (1742–1786), İsveçli 18.yy Kimyager, temel elementlerin mucidi
  • Stuart L. Schreiber, (born 1956), Amerikalı Kimyager, kimyasal biyoplojinin öncüsü
  • Richard R. Schrock, (born 1945), 2005 Nobel Kimya Ödülü
  • Glenn T. Seaborg, (1912–1999), 1951 Nobel Kimya Ödülü
  • Nils Gabriel Sefström, (1787–1845), Kimyager.
  • Francesco Selmi, (1817–1881), Italyan Kimyager.
  • Nikolay Nikolayevich Semyonov, (1896–1986), Fizikçi ve Kimyager, 1956 Nobel Kimya Ödülü
  • Israel Shahak, (1933–2001)
  • K. Barry Sharpless, (born 1941), 2001 Nobel Kimya Ödülü
  • Peter Schultz, Amerikalı Kimyager
  • Oktay Sinanoglu, (born 1935), Türk Kimyager ve Kimya Mühendisi Teorik Kimyanın Öncüsü
  • S.P.L. Sørensen, (1868–1939), Danimarkalı Kimyager
  • Frederick Soddy, (1877–1956), İngiliz Kimyager, 1921 Nobel Kimya Ödülü
  • Wendell Meredith Stanley, (1904–1971), 1946 Nobel Kimya Ödülü
  • Branko Stanovnik, (born 1938), Kimyager.
  • Hermann Staudinger, (1881–1965), Polimer Kimyacısı, 1953 Nobel Kimya Ödülü
  • Alfred Stock, (1876–1946)
  • Daston Stocholm, (1884–1971), 1926 Nobel Kimya Ödülü
  • Fraser Stoddart, (1945), Kimyager,
  • Gilbert Stork
  • Richard Taylor, (1965-), Professor of Organic Kimyagerry, University of York.
  • Henry Taube, (born 1915), 1983 Nobel Kimya Ödülü
  • Miha Tisler, (born 1926), Kimyager.
  • Harold Clayton Urey (1893–1981), 1934 Nobel Kimya Ödülü.
  • Lauri Vaska, (born 1925), Estonian/Amerikalı Kimyager.
  • Artturi Ilmari Virtanen, (1895–1973), Kimyager, Nobel Prize laureate
  • Alessandro Volta, (1745–1827), italyan fizikci ve electro kimyager, Volta hücresini icat etti
  • Johannes Diderik van der Waals (1837–1923)
  • John Ernest Walker
  • Alfred Werner (1866–1919), 1913 Nobel Kimya Ödülü
  • George Whitesides, ABD'li kimyager
  • Heinrich Otto Wieland (1877–1957) Alman kimyager 1927 Nobel Kimya Ödülü
  • Harvey W. Wiley (1844–1930), ABD'li kimyager, Pure food & drug advocate
  • Sir Geoffrey Wilkinson, (1921–1996), 1973 Nobel Kimya Ödülü
  • Friedrich Woehler (1800–1882)(Friedrich Wöhler), Alman kimyager
  • William Hyde Wollaston (1766–1828), İngiliz kimyager
  • Robert B. Woodward (1917–1979), 1965 Nobel Kimya Ödülü
  • Kurt Wüthrich (d. 1938), 2002 Nobel Kimya Ödülü
  • Charles-Adolphe Wurtz (1817–1884)
  • Xiaoliang Sunney Xie (d. 1962), Çinli Kimyager
  • Sabir Yunusov (1909–1995), Sovyet Kimyager (alkaloids)
  • Ahmed H. Zewail (d. 1946), Mısırlı, 1999 Nobel Kimya Ödülü
Kaynak
__________________
"Ama gerçek, aziz dostum, can sıkıcıdır."

Mislina isimli Üye şimdilik offline konumundadır   Alıntı ile Cevapla
2 Üyemiz Mislina'in Mesajına Teşekkür Etti.
Cevapla

Bu Sayfayı Paylaşabilirsiniz

Etiketler
cabir, kimyagerler, kimyasal, sonra, Ünlü, ünlü


Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 
Seçenekler

Yetkileriniz
Konu Acma Yetkiniz Yok
Cevap Yazma Yetkiniz Yok
Eklenti Yükleme Yetkiniz Yok
Mesajınızı Değiştirme Yetkiniz Yok

BB code is Açık
[IMG] Kodları Açık
HTML-Kodu Kapalı
Trackbacks are Açık
Pingbacks are Açık
Refbacks are Açık



WEZ Format +3. Şuan Saat: 07:53.


Powered by vBulletin® Version 3.8.8
Copyright ©2000 - 2017, Jelsoft Enterprises Ltd.
SEO by vBSEO 3.6.0 PL2 ©2011, Crawlability, Inc.
Copyright ©2000 - 2017 www.forumgercek.com
Protected by CBACK.de CrackerTracker
Önemli Uyarı
www.forumgercek.com binlerce kişinin paylaşım ve yorum yaptığı bir forum sitesidir. Kullanıcıların paylaşımları ve yorumları onaydan geçmeden hemen yayınlanmaktadır. Paylaşım ve yorumlardan doğabilecek bütün sorumluluk kullanıcıya aittir. Forumumuzda T.C. yasalarına aykırı ve telif hakkı içeren bir paylaşımın yapıldığına rastladıysanız, lütfen bizi bu konuda bilgilendiriniz. Bildiriniz incelenerek, 48 saat içerisinde gereken yapılacaktır. Bildirinizi BURADAN yapabilirsiniz.
Page Rank Icon
Bumerang - Yazarkafe
McAfee Site Denetleme
Norton Site Denetleme
www.forumgercek.com Creative Commons Alıntı-Lisansı Devam Ettirme 3.0 Unported Lisansı ile lisanslanmıştır.