Forum Gerçek

Forum Gerçek (http://www.forumgercek.com/)
-   Duygularımız (http://www.forumgercek.com/duygularimiz/)
-   -   Despair (http://www.forumgercek.com/duygularimiz/141359-despair.html)

Psişik Tırtıl 20.09.19 21:53

Despair
 
Gökten ayrılan iradeden aşkınlık elde etmek için kendiliğinden çıkılan bir yolculuk, ebediyete kendi algısını uzatan cüretsiz ama zahmetsizce bir yolculuk….

Özünde kendiliğindenci… İnsan yapımı bir anlamsızlıkla boğulmuş bir dünyada bu eski gerçekliği, yalnız insan ruhunun diğer tarafında ortaya çıkan tüm olağandışı kelimelerle tanımlamayacak kadar yorgunum… Kendimle yalnız meczubuz demenin ötesine geçiyoruz, birbirimizden korkuyoruz, sanki ruhsal arayışlarımızı sürdürebileceğimiz bir tür ciddi amaç ile ilerliyormuş gibiyiz…

Hayallere ait olduğumuz için artık patikaları görmeye cesaret edemiyoruz…Derinliklerimizde boşluğu görüyoruz, tekinsiz bir uçurum -terbiyesizce daha büyük, ölçülemez bir gerçekliğe ait olan- … Sanki uzun kasvetli bir rüya, ılık rüzgarlarla uçup giden kara bir bulut gibi kaybolmuş, gökyüzünün loş ve belirsiz kubbesi kalktı ve güneşten gelen taze canlı ışınlar şehri neşeli bir vaadle susturdu.. Karanlığın ve soğukluğun o uzun hayali… İnce bulutlar yıldızlı gökyüzünü gizlerken sessiz karanlıkta, kırılgan melodiler rüzgarı örtüyor… Mavinin açlığı, gökyüzünün aynasını geçersiz kılan çok sayıdaki sessizliği yazdığım bir masa gibi ya da açık mavi şarkı…

Çocukluğumun alanlarını gezerken hayal ediyorum, ruhumuzda açılan yanlış bir pencere, güneşin karşısındaki gölgeninki gibi miydi? Sokaklar kumdan kırılgan mezarlarla dolu, çöküntülerden oluşan kaldırımlardan ve sayılardan oluşan çöller, ağartılmış, belirsiz bazı sokak tabelaları yankılanıyor ve bu kentsel cehennem sokaklarının şehirleri mezarlara dönüştürdüğü halüsinasyonlar, uygarlık dünyalarında birden fazla boşluğa dönüşüyor…

Bir ruhu izden koparmak ve kalbini daha sıcak bir ipucu için değiştirmek nihayet değeri olmayan bir hatıra hafızasıdır, uykunun sonsuzluk kırıntısı olduğu zaman hakikatin kıvrıldığı bir alandır; garip sessizlik alanlarında aydınlanmaya geliyoruz....


Psişik Tırtıl 21.09.19 23:02

Cevap: Despair
 

Tntcool 22.09.19 00:41

Cevap: Despair
 
Ne kadar güzel ifade etmişsiniz duygularınızı. Tebrikler...

CEPTEN GÖNDERİLDİ

Psişik Tırtıl 29.09.19 20:04

Cevap: Despair
 

ReaL 30.09.19 14:46

Cevap: Despair
 
Ellerine sağlik. :!

Psişik Tırtıl 01.10.19 22:47

Cevap: Despair
 
Gün diğerleri gibi başladı. Zihnimde dillendiremediğim bir şarlatanlık… Akşamdan kalmış derin bir uyku coşkusunu bırakmayı reddetmiş olmanın yorgunluğu… Morpheus’un mağarasından son kalan rüyalar çalınırken, saat her zamanki gibi inanılmaz akıcılığıyla ilerliyordu. Uyanık olmak için ne kadar az endişelenmem gerektiğinden endişe duydum. Planlarım ve yükümlülüklerim yoktu. Gözlerimi kırpmak tek sorumluluğumdu. Atalet bugün savaşı kazanmış olsaydı, rahatlamış zihnim bütün gün yatakta kalırdı - aklım atıl düşünceleri düşünürdü-... Ama rüyalarım çok şiddetli ve itici bir şekilde rüzgarı kırdı, ölümcül kokusundan kurtulabilirdim yarı ölüm halinin! Ne diyebilirdim, ne yapabilirim? Her şey zaten söylendi, her şey yapıldı. Tüm olanaklarını tüketen bir dünyada geriye ne kaldı? Tanrı sevgisini bilgi hazzı için feda etmek mi? Gerçekten önemli değildi. Eğer Tanrı'nın ışığını arıyorlarsa, onu burada bulmalılar - hayal gücünün eterik alanında değil-… Artık düşüncelerimin ağırlığını kaldıramıyorum…. Yaralarım için anlamsız bir şekilde ağlamanın eşiğindeyim. Ne tür bir aptallık beni ele geçirmişti? Yollar, yollar, yolculuklar ve geri dönüşler.

Derhal dahil oldu kibrim olgulara ve sözlerimin anlamını değiştirdi. Aptallık? Anlamsız gözyaşları? Tabii ki hayır, duyarlılık, yaşamın küçük gerçeklikleri için estetik takdir. Gurur veya kibir dışında aklım davranışımı doğrulamak için gerekçeler ve argümanlar ortaya koydu. Evet, şüphesiz, hepimiz için aynı olmaz ama kendimi örselemekten yoruldum. Tüm bu şeyleri düşünmek, tüm bu boşluğun farkında olmak bir sonuç mu? Karanlık, unutkanlık alanlarında geri dönüşü olmayan bir şekilde kaybedilmiş olabilecek yeni bir şeyi ortaya çıkarmak amacım… Deniz suyunun küçük tepelerinde ve çukurlarında güreşen güneş ışığı gibi sakin sulara bakıyorum….Sık sık çok fazla düşündüğümü düşünüyorum. Kibarlığım pasif olarak okyanusların akan sularında yüzerken, günlerimi kıyıdaki sığ derinliklerinden daha derin bir şey bulmak için harcıyorum. Günahlarım, beni “yıkıcı parazit ırk” diye adlandırdıkları insanlara çok yaklaştığım için reddetti. Ancak, insan dünyasında kabul edilebilir bir şey buldum ve ait olmasam da, etkileşimde bulunabileceğimi umuyorum…

Henüz tanımlamaya gelemediğim bir şeyin peşindeyim.

Psişik Tırtıl 05.10.19 21:10

Cevap: Despair
 
Tüm teoriler, klişeler gibi
Cehennemin dibine gitsin
bütün ufak yüzler
Yukarı bakıyorlar, güzeller
ve inanıyorlar.
Ağlamak istiyorum
Fakat hüzün aptalca
İnanmak istiyorum
Fakat inanç bir mezarlık
Biz onu satıra ve bir alaycı kuşa indirgedik
Bize şans dile….

C. Bukowski

https://www.youtube.com/watch?v=uOojAUFJgj8

Psişik Tırtıl 06.10.19 21:58

Cevap: Despair
 
düşlüyorum seninle buluşmayı dip-dip-diplerde
arzın en dibinde, marianna çukuru'nda, okyanus derinliklerinde
nanga parbat, k2 ve everest arasında
dünyanın tepesinde, şölenimin konuğu olacaksın
başka hiçbir şeyin görüşüme engel olamayacağı yerde
gelirken, bütün dünyayı aşıp geldiğini göreceğim

burada hiçbir şey kayda değer değil
yalnızca atlantis kalıntıları
fakat senden tek iz bile yok
artık geleceğini düşünmüyorum

biz birbirimizi düşlerimizde kaybettik

sen beni düşledin, ben de seni
meraklanma, seni uyandırmayacağım
sen kendin uyanmadan evvel

buzlardan geçip kuzey kutbuna doğru, işte orada bekleyeceğim seni
kutbun tam üstünde olacağım
ateş toprakları'ndan zar zor hayal edilen kutuplara kadar
orada her şey bizim etrafımızda dönecek
kutup yıldızı doğrudan benim üzerimde
işte bu kutup, burada bekleyeceğim
yalnızca, hiçbir yerde görmüyorum senin gelişini
millerce uzunluktaki çevremde

yanlış kutupta bekliyorum seni

biz birbirimizi düşlerimizde kaybettik

sen beni düşledin, ben seni
meraklanma, seni bulacağım
sen kendin uyanmadan evvel

lütfen, lütfen uyandırma beni
yalnızca sen düşledikçe ben var olurum...

biz birbirimizi düşlerimizde kaybettik

sen beni düşledin, ben de seni
meraklanma, seni uyandırmayacağım
sen kendin uyanmadan evvel

bir gemide uyuklarken kayda alındın
rota: el dorado; kayıksa senin evin
sahilde bekle, ufka bak
ta ki ben yelkenlerini görene dek
ama kaptan her daim sarhoş
ve çoğunlukla güvertenin altında
bu gemiyi en deli düşlerimde bile idare edemiyorum
olukta bir sızıntı oluşuyor
sonra, kuzey denizi'nde batıyor
bir buzdağı beni alıp götürüyor

sanırım uzun zaman bekleyeceğim
sandalı da hala bulamadım

biz birbirimizi düşlerimizde kaybettik

sen beni düşledin, ben seni
meraklanma, seni uyandırmayacağım
sen kendin uyanmadan evvel
sen beni düşledin, ben seni
meraklanma, seni bulacağım
uyuklama esnasında yakalayacağım, seni tutacağım
ve kendime çekeceğim
zira sen beni düşledin, ben seni
ben seni düşledim, sen beni
biz birbirimizi ayıkken düşledik


https://www.youtube.com/watch?v=dYmRnl_J9GI

Aristo 06.10.19 22:18

Cevap: Despair
 
Acaip delice ama acaipötesinde de harika bir şiir.

Böyle bir şiiri kendim de yazabilmek isterdim...

Tebrikler @Psişik Tırtıl

Yüreğine, gönlüne sağlık.

Psişik Tırtıl 08.10.19 22:11

Cevap: Despair
 
Merhaba sevgili @Aristo... Bu şiir paylaştığım şarkının sözleri..Türkçe çevirisi..Keşke bu kadar güzel yazabilseydim.. Bu başlık altında yazdıklarımı nadiren paylaşacağım.. Genelde sevdiğim sözlere, şiirlere yer vereceğim.. Sana son yazdığım şiiri ve sevdiğim bir şarkıyı armağan edeyim..


bilinç akışının beyazlığını sıyırıp,
steril bir sessizlikle yıkayarak
zamanın antik kavanozu içinde
huzursuzluğunu korudum,
onu beslerken bulduğu rüzgâr kırıntılarını,
onunla konuşmakta olan kalın özlü şarkılarla
bıraktım gecenin hüzünlerine
hayatın sırrına cevap vermeyen
umutsuzluk peygamberleri,
ölümdeki yaşamın
tamamen müstehcen olduğunu ilan etti;
her şey İnsanın sonsuza dek karışmasını sağladı;
ıssızlık ağacından,
gövde olarak tanrıyı çağırmak için
kök bırakmayacak şekilde bırakıldı izleri,
bu nedenle işlevsellik bilinci,
bedensel olmayanın hayatta kalmasına yardım eden
ruhun ikincil bir özelliği olan bir evrim şansıdır
öyleyse, evrende var olmayan,
mantıksız bir mekan ile keyfi bir hayal
mistik bir duman için çizilmiş büyük siyah gözler
canavarın mantrası
ben sefaletin alevleri tarafından ezilmek
ve lanetlenmek istedim..
varoluş cübbesi içindeki sersem bir uyku gibi


https://www.youtube.com/watch?v=A9Nd0n8Am9k


WEZ Format +3. Şuan Saat: 22:42.

Powered by vBulletin® Version 3.8.8
Copyright ©2000 - 2020, Jelsoft Enterprises Ltd.
SEO by vBSEO 3.6.0 PL2 ©2011, Crawlability, Inc.
Copyright ©2000 - 2019 www.forumgercek.com
Protected by CBACK.de CrackerTracker